บทที่ 138 การต่อสู้ของปรมาจารย์
ไม่นาน หวังฮ่าวและเฉินโซ่วก็มาถึงสนามประลองยุทธใจกลางโรงเรียน
ตอนนี้สนามประลองยุทธเต็มไปด้วยผู้คน
นักเรียนในชุดโรงเรียนของสถาบันตี้หวู่ ตาเปล่งประกายมองไปที่สนาม
มันยิ่งใหญ่ขนาดนี้เลย?
หวังฮ่าวมองสนามประลองยุทธที่แน่นขนัด
แม้แต่นักเรียนหญิงหลายคนก็ตื่นเต้นดูอยู่ข้างๆ
ยิ่งใหญ่เทียบเท่าตอนที่ฉันสู้กับจางเหวินเทาที่นี่เลย
“เย่ซี่ เธอจะสู้กับฉันที่นี่จริงๆ เหรอ?” เสียงใสไพเราะดังขึ้นบนสนามประลอง
เสียงนั้นราวกับทำนองอันงดงาม ทำให้ผู้คนรู้สึกชอบโดยไม่รู้ตัว
บนสนามประลอง หญิงสาววัยสิบแปดสิบเก้าปีสวมเสื้อยืดสีขาว กระโปรงสั้นสีขาวนวล คู่กับถุงน่องขาวไร้ที่ติ ขาที่ยาวเรียวในอากาศดูน่าหลงใหล
ใบหน้าอันบริสุทธิ์ของเธอราวกับดอกบัวบนยอดเขา ทำให้อยากปกป้อง
นักเรียนรอบข้างจ้องมองเธอตาค้าง…
“หวังฮ่าว เห็นไหม? คนที่ใส่ถุงน่องขาวคือหลินซือหานดอกไม้ประจำโรงเรียนอันดับหนึ่งของเรา…” เฉินโซ่วกลืนน้ำลาย ตาเปล่งประกาย
กลิ่นอายของเธอ… หวังฮ่าวตาหยี… รู้สึกคุ้นเคยเล็กน้อย
ทำไมถึงรู้สึกแบบนี้? หวังฮ่าวสงสัยในใจ
หวังฮ่าวมองไปที่คู่ต่อสู้ของหลินซือหาน หญิงสาวหน้าตาน่ารักไม่แพ้กันยืนอยู่
เธอสวมชุดหนังสีดำ รูปร่างอันร้อนแรงในชุดหนังดูสะดุดตา ใบหน้าที่ขมวดคิ้วเล็กน้อยเพิ่มเสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์
และกลิ่นอายของเธอ… ปรมาจารย์?
หวังฮ่าวใจเต้น หรือว่าเป็นอาจารย์ของโรงเรียน?
“สาวคนนั้นคือใ
