คร เป็นนักเรียนของเราด้วยเหรอ?” หวังฮ่าวถาม
“โอ้ เธอคือยัยบ้าคนนั้น เธอเป็นลูกสาวของนักรบศักดิ์สิทธิ์หยวนหมิงแห่งเมืองมารเย่ซี่…!” เฉินโซ่วกล่าวอย่างชำนาญ
ที่แท้ หลินซือหานและเย่ซี่เป็นสาวงามอัจฉริยะทั้งคู่ และสนิทกัน
ถึงเย่ซี่จะไม่ใช่นักเรียนของสถาบันตี้หวู่ แต่มาหาหลินซือหานบ่อยๆ
และหลินซือหานก็ไปเมืองมารบ้าง
หลายคนคาดเดาว่าทั้งสองอาจมีความสัมพันธ์ที่ไม่ปกติ
แต่ตอนนี้ ไม่รู้ด้วยเหตุผลอะไร ทั้งสองกำลังจะต่อสู้กัน
บ้าเอ้ย… ลูกสาวของเย่ฟานนั่นเอง…
หวังฮ่าวรู้สึกใจฝ่อ นึกถึงเย่ฟาน
ไม่นึกว่าเย่ฟานจะมีลูกสาวสวยขนาดนี้…
แถมยังเป็นปรมาจารย์ที่มีกลิ่นอายไม่ด้อยไปกว่าหลินเฉิงที่เคยเจอ
หรืออาจจะแข็งแกร่งกว่าด้วยซ้ำ
สาวคนนี้ไม่ธรรมดา
และกลิ่นอายของหลินซือหาน ทำไมถึงดูไม่ออกเลย…
แต่ถ้าสามารถประลองกับเย่ซี่ที่เป็นปรมาจารย์ได้ พลังของเธอก็น่าจะไม่ห่างกันมาก
ไม่นึกว่าดอกไม้ประจำโรงเรียนอย่างหลินซือหานจะแข็งแกร่งขนาดนี้ คิดว่าเป็นแค่สาวสวย…
หวังฮ่าวมองทั้งสองบนสนามที่ตึงเครียด พร้อมจะลงมือทุกเมื่อ
หลินซือหานบนสนามประลองดูเหมือนคนธรรมดา ไม่มีพลังหยวนเลย
แต่เย่ซี่ตรงข้าม พลังหยวนพลุ่งพล่าน ราวกับพร้อมจะบดขยี้หลินซือหาน
“ตูม ตูม ตูม!!!”
ทันใดนั้น พลังหยวนของเย่ซี่ระเบิดออก กลิ่นอายปรมาจารย์ขั้นสี่พุ่งเข้าใส่หลินซือหาน
หวังฮ่าวตาเบิกกว้าง ปรมาจารย์ขั้นสี่!!!
ไม่น่าเชื่อ เย่ซี่เป็นปรมาจารย์ขั้นสี่
ตอน
