ที่เย่ซี่ยังไม่ปลดปล่อยพลังหยวน หวังฮ่าวสัมผัสไม่ได้ แต่เมื่อพลังระเบิดออกมา เขารู้ทันที
ถ้าเย่ซี่แข็งแกร่งขนาดนี้ แล้วหลินซือหาน…
“ฉวัด ฉวัด ฉวัด!!!”
ขณะที่เย่ซี่พุ่งเข้าใส่หลินซือหาน ร่างของหลินซือหานเคลื่อนไหวไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว
ความเร็วของเธอ หวังฮ่าวแทบจับไม่ได้
“ตูม ตูม ตูม!!!”
เมื่อหลินซือหานปรากฏตัวอีกครั้ง ร่างของเธอระเบิดด้วยเปลวเพลิงสีดำ
ในเปลวเพลิงสีดำ หลินซือหานเหมือนเทพธิดาแห่งไฟ
การต่อสู้ของทั้งสองเริ่มขึ้นทันที
ขอบเขตของสนามประลองสั่นสะเทือนด้วยเสียงดัง
“ว้าว หลินซือหานสุดยอด… ლ(′◉❥◉｀ლ)…”
“จัดการยัยบ้านั่นซะ…”
“หลินซือหาน สู้ๆ…”
…
ผู้คนรอบข้างตะโกนเชียร์ ทั้งสองแข็งแกร่งไม่ยอมกัน
นักเรียนรอบข้างดูด้วยความตื่นเต้น
หวังฮ่าวมองการต่อสู้ด้วยสีหน้าจริงจัง
คิดว่าดอกไม้ประจำโรงเรียนเป็นแค่สาวสวย ไม่นึกว่าจะมีพลังต่อสู้ขนาดนี้
ดูท่าฉันจะหลงตัวเองไปหน่อย…
หวังฮ่าวสูดหายใจลึก
หลังจากทะลวงสู่ปรมาจารย์ขั้นแปด เขารู้สึกหยิ่งยโส คิดว่ายอดอัจฉริยะคนอื่นเป็นแค่หมาไก่
แต่ตอนนี้…
นักเรียนรอบข้างดูไม่ออกว่าระดับของทั้งสองคืออะไร
แต่หวังฮ่าวเห็นชัดเจน
พลังต่อสู้ของทั้งสองเกินกว่าที่หวังฮ่าวจะทำได้ในตอนนี้
ถ้าไม่ใช่เพราะขอบเขตของสนามประลอง นักเรียนรอบข้างคงตายไปกว่าครึ่ง
สนามประลองเต็มไปด้วยคลื่นพลังหยวนอันงดงามและเปลวเพลิงสีดำที่พลุ่งพล่าน
เสียงดังก้องไม่หยุด
โดยเฉพาะหลินซือหาน ในเป
