้ม!!!”
ขณะที่หวังฮ่าวกำลังครุ่นคิดและมุ่งหน้าไปยังที่ที่มีมารยมโลกชุมนุมหนาแน่น
คลื่นพลังหยวนสีเทาพุ่งมาจากไม่ไกล
“วูบ!!!”
หวังฮ่าวหลบด้วยความเร็วสูง คลื่นพลังนั้นพุ่งไปปะทะพื้นแดนร้างข้าง ๆ ทันที ทำให้เกิดหลุมลึกขนาดใหญ่
ควันหนาทะลักออกจากหลุม
หวังฮ่าวใช้พลังจิตอันมหาศาลกวาดตรวจสอบทันที
พบว่ามีกลุ่มนักรบสวมชุดสีเทาอมเขียวอยู่ไม่ไกล มองหวังฮ่าวด้วยสายตาไม่เป็นมิตร
บรรยากาศรอบแดนร้างตึงเครียดขึ้นทันที
“พวกเจ้าต้องการอะไร?” หวังฮ่าวมองกลุ่มคนตรงหน้าด้วยสีหน้าเย็นชา
นักรบตาเดี่ยวที่เป็นหัวหน้าบิดคอเล็กน้อย พร้อมรอยยิ้มเยาะเย้ย “พี่หน้ากาก เจ้าไม่รู้หรือว่าตอนนี้ตัวเองมีค่ามากแค่ไหน? ยังกล้าเดินเตร่ไปมาอยู่ที่นี่?”
หวังฮ่าวหรี่ตา อีกรางวัลนั่น…
ยิ่งกว่านั้น กลิ่นอายของคนเหล่านี้ให้ความรู้สึกกดดันเล็กน้อย
หรือว่าพวกนี้จะเป็นนักรบขั้นปรมาจารย์?
ไม่ได้การ ต้องลงมือก่อน! หวังฮ่าวตัดสินใจทันที
“เคล็ดกายสายฟ้า!!!”
หวังฮ่าวเปิดใช้เคล็ดกายสายฟ้าทันที มือถือดาบวิญญาณโลหิต พุ่งเข้าหากลุ่มนักรบ
นักรบตาเดี่ยวหัวหน้าหัวเราะเยาะ สายตาเต็มไปด้วยการดูถูก จากนั้นร่างเขาปรากฏโล่สีแดงเข้ม
โล่สีแดงเข้มปกป้องกลุ่มคนอย่างแน่นหนา ดูแข็งแกร่งยิ่ง
“ปัง!!!!”
ดาบวิญญาณโลหิตของหวังฮ่าวฟันลงไป ปะทะโล่ทันที
พลังหนาวเยือกสุดขีดและพลังเก้ายมหนาวเหน็บระเบิดออก โล่ทั้งผืนกลายเป็นผลึกน้ำแข็งทันที
จากนั้น พลังอันมหาศาลทำ
