เพิ่งมา เธอจะไป หมายความว่าไง…
หวังฮ่าวยักไหล่ ยิ้ม “วันนี้หาดอกหญ้าดาวม่วงนานแล้ว เหนื่อย กลับไปนอน!”
คำพูดของหวังฮ่าวทำให้คนในหุบเขาตะลึง
เธอแค่ยืนเฉยๆอยู่ที่กำแพงหิน นี่เรียกว่าหานาน?
เฉินลี่มองหวังฮ่าวอย่างเคว้งคว้าง คำพูดมนุษย์เหรอ?
หึ เธอไป ดอกหญ้าดาวม่วงจากฟ้าจะเป็นของเรา ไปเร็ว ๆ อย่ามารบกวน… เฉินลี่คิดอย่างขุ่นเคือง
หวังฮ่าวจากไปท่ามกลางสายตาประหลาดใจของทุกคน
ในหุบเขา กลุ่มคนรออยู่ใต้กำแพงหิน คาดหวังดอกหญ้าดาวม่วงตกลงมา
…
รวยแล้ว! หวังฮ่าวมองดอกหญ้าดาวม่วงกองพะเนินในแหวนมิติ ใจพองโต
120 ต้น 120 ล้านสตาร์คอยน์…
หวังฮ่าวนึกถึงเงิน 120 ล้านสตาร์คอยน์ที่กำลังจะได้ ตื่นเต้นสุด ๆ
ในที่สุดก็เติมเงินฝึกต่อได้แล้ว
ฉันจะกินเม็ดยาพลังหยวนวันละ 50 เม็ด…
หวังฮ่าวเดินอย่างร่าเริงไปยังชายขอบเขาดาวเมฆ
ทันใดนั้น เขารู้สึกเหมือนมีอะไรล็อกเป้าไว้จากด้านหลัง
เหมือนถูกบางอย่างจ้อง มีความรู้สึกเหมือนเข็มทิ่มหลัง
“ฉัวะ!!!”
ทันใดนั้น เงายักษ์พุ่งใส่หวังฮ่าว
หวังฮ่าวใช้ก้าวเงามาร ร่างเคลื่อนเร็วไปอีกด้าน
“ตูม!!!”
ต้นไม้ใหญ่ที่หวังฮ่าวยืนอยู่ถูกแรงมหาศาลตีหัก
ต้นไม้สูงล้มลงพื้น
หวังฮ่าวมองงูยักษ์สีดำด้วยสีหน้าจริงจัง
งูยักษ์สีดำแลบลิ้นแหลม เลือดดำไหลจากมุมปาก
ตาแดงฉาน เกล็ดบนตัวส่องแสงสีดำ
งูยัก