มดูอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน
แต่พลังน่าสะพรกลัว กลุ่มของเขาเหมือนตัวตลก ถูกฝ่ายนั้นเล่นงาน
ครู่ต่อมา รอบตัวหลี่เหอว่างเปล่า
“คุณเป็นใคร!” หลี่เหอตาแดงก่ำ จ้องหวังฮ่าว
“คุณไม่มีสิทธิ์รู้!” หวังฮ่าวกล่าวเบา ๆ
“ปัง!!!”
หวังฮ่าวชกออก หลี่เหอบินกระเด็น แสงทองห่อหุ้ม ส่งเขาออกจากดินแดนลับ
มองพื้นที่ว่างเปล่า หวังฮ่าวหาว
คิดว่าพวกนี้จะทำให้เลือดสูบฉีดได้บ้าง กลับไม่มีอะไรเลย
น่าเบื่อ… แต่รังแกผักนี่มันสุดยอด…
หวังฮ่าวยืดตัว เดินหาสัตว์อสูรอื่นในดินแดนลับต่อ
…
อาจารย์ใหญ่จงซานหนึ่งหน้าซีดราวคนตาย
หลี่เหอรวบรวมยอดฝีมือเกือบทั้งหมดของโรงเรียน แต่ถูกหวังฮ่าวกำจัดทั้งหมด
ผลงานปีนี้คงรั้งท้าย อาจารย์ใหญ่จงซานหนึ่งเต็มไปด้วยความผิดหวัง
หวังฮ่าวไม่รู้จักคุณธรรม รังแกคนหมู่มาก… อาจารย์ใหญ่แช่งในใจ
ทำไมหวังฮ่าวไม่ใช่นักเรียนโรงเรียนเรา…
…
อีกด้านของดินแดนลับ
ในหุบเขาหิน
สาวงามในเสื้อยืดขาวและกระโปรงจีบขาวกำลังเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรสามตัว ใบหน้าสวยแดงระเรื่อ มือถือดาบยาว ร่างอรชรสั่นเล็กน้อยในอากาศ