หมา!” หวังฮ่าวตบหลี่เถี่ยกระเด็น แล้วตะโกนดุ
คนรอบ ๆ ตะลึงงัน
เด็กหนุ่มคนนี้มาจากไหน แค่ตบเดียวก็ส่งหลี่เถี่ยกระเด็นได้ หลี่เถี่ยนี่เป็นของปลอมหรือ?
ถึงหลี่เถี่ยจะถูกซูซิงเหอกดขี่ แต่เขาก็เป็นนักรบระดับหลังกำเนิดขั้นสาม
แถมยังเป็นอัจฉริยะระดับ A
หลี่เถี่ยที่ถูกตบกระเด็นรู้สึกสมองมึนงง เลือดขึ้นหน้า เขาถูกเด็กตบกระเด็น
ใบหน้าแสบร้อน เลือดไหลซึมจากมุมปาก
เสียงเย็นชาดังก้องในหัวของหลี่เถี่ย
เห่าเหมือนหมา? ไอ้เด็กนี่ กล้าดียังไง
“เด็กหนุ่มนี่เป็นใคร ทำไมไม่เคยเห็นมาก่อน แข็งแกร่งเกินไปแล้ว”
“ใช่ ตบเดียวส่งหลี่เถี่ยกระเด็น นี่มันเหลือเชื่อ หลี่เถี่ยนั่นนะ!”
“นี่คงเป็นอัจฉริยะลับของกลุ่มอิทธิพลอะไรสักแห่ง…”
คนรอบ ๆ พูดคุยกันอย่างตื่นเต้น มองหวังฮ่าวด้วยความประหลาดใจ
บุคคลสำคัญที่อยู่ไม่ไกลก็สังเกตเห็นการแสดงของหวังฮ่าว
“ท่านประมุข ต้องห้ามปรามไหมครับ?” ชายวัยกลางคนในที่นั่งแขกพิเศษกล่าวด้วยความเคารพ
ข้างชายคนนั้นมีชายที่เต็มไปด้วยพลังน่าเกรงขาม สายตาของเขามีแสงแวววาว ขณะสังเกตสถานการณ์ในลานอย่างละเอียด
ชายผู้นี้คือกวนเฉิง ประมุขที่รับผิดชอบการคัดเลือกสมาชิกสำรองของสมาคมเทียนอู่ในเมืองเจียงหลิน
“ดี ดีมาก มีนักรบหนุ่มขนาดนี้ ไม่รู้ว่าเด็กนี่มาจากไหน!” กวนเฉิงมองหวังฮ่าวด้วย