คำพูดของศิษย์พี่ใหญ่จะมีเท็จได้อย่างไร“แน่นอนว่าข้าเชื่อว่าศิษย์น้องลู่ฆ่าตัวตาย”ไต้ปู้ฟานยิ้มฝืนๆ ขาสั่น ไม่เคยรู้สึกว่าความตายอยู่ใกล้ตัวเช่นนี้มาก่อนไม่ว่าจะมองอย่างไร ก็ดูเหมือนว่าศิษย์พี่ใหญ่พลาดมือทำให้ศิษย์น้องลู่ตาย และกำลังจะเผาทำลายศพ ส่วนตนเองช่างไม่รู้จักดูสถานการณ์ วิ่งมาห่วงใยลู่หยางตนเองอยากตายหรืออย่างไร ในสถานการณ์เช่นนี้ ยังจะรักษาชีวิตตนเองไว้ไม่ได้!ท้อเซียนนี้ช่างไม่ใช่ของที่จะเอามาง่ายๆ เมื่อครู่เพิ่งรับท้อเซียนติดหนี้บุญคุณกับศิษย์น้องลู่ ตอนนี้กำลังจะต้องใช้ชีวิตชดใช้ นี่คือสิ่งที่เรียกว่าสายใยโชคชะตาที่กำหนดไว้แล้วหรือ?“งั้นศิษย์พี่ใหญ่ ท่านทำธุระของท่านต่อไปก่อน หากมีอะไรให้ช่วย ท่านเรียกข้าได้”ไต้ปู้ฟานค่อยๆ ถอยหลัง ฉวยโอกาสที่อวี้จือไม่ทันสังเกต วิ่งสุดกำลังออกไป ไม่กล้าแม้แต่จะหันหลังกลับมามอง“เดี๋ยวก่อน กลับมา”
อวี้จือจะปล่อยให้ไต้ปู้ฟานหนีไปได้อย่างไร ตอนนี้หากไม่อธิบายให้ชัดเจน ต่อไปก็คงไม่มีโอกาสอธิบายอีกอวี้จือขยับความคิดเพียงนิด ดึงไต้ปู้ฟานกลับมาโดยตรง แม้แต่เส้นทางการกลับก็ยังเป็นเส้นเดิม“ศิษย์พี่ใหญ่ ไว้ชีวิตด้วย ข้าไม่ได้เห็นอะไรเลยจริงๆ!” ไต้ปู้ฟานเห็นว่าไม่ดีแล้ว รีบคุกเข่าลงขอชีวิตอวี้จือกุมขมับ อธิบายอย่างจนใจ “ศิษย์น้องเล็กไม่ได้ตายจริงๆตอนนี้เขาอยู่ในสภาวะแกล้งตาย เพียงแต่แกล้งตายได้เหมือนมากจนหลอกตะเกียงวิญญาณได้เท่านั้นเอง”ไต้ปู้ฟานไม่เ
