ทองอมตะของเขาไม่ได้เกี่ยวข้องกับเซียนอมตะจริงๆ เขารวบรวมแก่นทองอมตะก่อน แล้วเซียนอมตะจึงบอกว่านี่เรียกว่าแก่นทองอมตะสิ่งที่เซียนอมตะทำเพียงแค่ประหยัดเวลาในการสำรวจวิธีใช้แก่นทองอมตะ บอกวิธีใช้แก่นทองอมตะโดยตรง“แล้วข้าก็จัดการสายฟ้าพิบัติเฉียนเทียนที่ขั้นทารกแรกกำเนิดไม่มีทางผ่านได้ หากอมตะ เจ้าปรากฏตัว สายฟ้าพิบัติเฉียนเทียนก็จะสลายไปเอง”เซียนอิงเทียนกัดฟันมองลู่หยาง พูดว่า “ผลปรากฏว่าไม่คาดคิดเลย เจ้าหนุ่มนี่ไม่ได้พึ่งพาเจ้า แต่กลับผ่านสายฟ้าพิบัติเฉียนเทียนไปได้!”
เขาเป็นเพียงความคิดที่ร่างแท้ของเซียนอิงเทียนทิ้งไว้ ผ่านมาสี่แสนปี พลังถูกใช้ไปเกือบหมดแล้ว การควบคุมภัยพิบัติสวรรค์ก็มีจำกัด ไม่เช่นนั้นคงให้สายฟ้าพิบัติเฉียนเทียนฟาดลงไปนานแล้วพลังที่เหลืออยู่ตอนนี้มีเพียงพอสำหรับการพบเซียนอมตะครั้งเดียวเท่านั้น ต้องใช้อย่างระมัดระวัง“ยังดีที่การข้ามจากขั้นทารกแรกกำเนิดไปสู่ขั้นแปลงร่างเซียนยังต้องผ่านภัยพิบัติมารในใจ หากเจ้าหนุ่มนี่รู้จักเจ้า อมตะ เจ้าต้องกลายเป็นมารในใจของเขาแน่ๆ”“และแล้ว ไม่ผิดคาดเลย เจ้าปรากฏในมารในใจของเขา ข้าจึงมั่นใจว่าเจ้าอยู่ในร่างของเจ้าหนุ่มนี่”ลู่หยางฟังจนตาค้าง “ท่านแน่ใจหรือว่านั่นคือมารในใจของข้า?”มารในใจจะต้องทำให้คนกลัว หรือไม่ก็ยินดีจมดิ่งอยู่ในนั้นลู่หยางรู้สึกว่าการรวมศิษย์พี่ใหญ่และเซียนอมตะไว้ในวังหลังไม่เกี่ยวข้องกับทั้งสองอย่างนี้เลย“แน่นอนว่า
