“เซียนน้อย ท่านรู้หรือไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น?” ลู่หยางถามเซียนยุคโบราณด้วยความวิตกกังวลเซียนอมตะส่ายหัวราวกับกลองแขวน “ไม่รู้หรอก ตอนที่เซียนน้อยเข้าสู่ขั้นแปลงร่างเซียน ไม่ได้ผ่านภัยพิบัติสวรรค์”ลู่หยางนึกขึ้นได้ ในยุคโบราณการข้ามจากขั้นทารกแรกกำเนิดไปสู่ขั้นแปลงร่างเซียนไม่จำเป็นต้องผ่านภัยพิบัติสวรรค์ เป็นเซียนอิงเทียนที่กลายเป็นเซียนในภายหลังที่เพิ่มกฎข้อนี้เข้ามาเซียนอิงเทียน เจ้าทำอะไรดีๆ บ้างไม่ได้หรือไง?ตามทฤษฎีของเซียนอิงเทียน การให้ผู้บำเพ็ญผ่านภัยพิบัติสวรรค์เพื่อทดสอบความแน่วแน่ของจิตเต๋า หากผ่านการทดสอบของภัยพิบัติสวรรค์ได้ จะได้รับผลประโยชน์มหาศาลลู่หยางเงยหน้ามองท้องฟ้าที่มืดทะมึน ที่นั่นมีแสงสายฟ้าวูบไหววับวาว ซ่อนอยู่ไม่ปรากฏ ราวกับกำลังสะสมพลังลู่หยางรู้สึกว่าความสามารถในการผ่านภัยพิบัติสวรรค์ของเขาดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกับความมั่นคงของจิตเต๋าเท่าไรนักสำคัญที่ดูว่าชีวิตของเขาจะแข็งแกร่งพอหรือไม่……
“แปลก ศิษย์น้องลู่หยางดึงดูดภัยพิบัติสวรรค์ชนิดใดกันแน่?”ศิษย์พี่ขั้นฝึกความว่างเปล่าขมวดคิ้วครุ่นคิด เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนว่ามีสายฟ้าพิบัติใดที่ใช้สายฟ้าเซวียนจีไล่คนออกมาก่อนพวกเขายืนอยู่บนยอดเขาอื่น ห่างจากยอดเขาเทียนมาก รอบๆยอดเขาเทียนมีสายฟ้าเซวียนจีปรากฏบ้างหายบ้าง ทำให้พวกเขาไม่อาจเห็นภาพของผู้ที่อยู่ในใจกลางของภัยพิบัติสวรรค์ได้ชัดเจน“แม้แต่สายฟ้าสามบริสุทธิ์อันดับห
