หลังจากเอาชนะทารกอมตะและเซียนอมตะ ลู่หยางรู้สึกถึงความเชื่อมโยงอันแน่นแฟ้นระหว่างตนเองกับทารกอมตะ ต่างจากเดิมมากเหลือเกิน“ในที่สุดก็จัดการสำเร็จ”ลู่หยางนั่งยองๆ อยู่ที่ก้นหุบเขา ณ หน้าผาแห่งหนึ่งที่ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน อดใจไม่ไหวที่จะสัมผัสถึงการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากชัยชนะครั้งนี้“ออกมา”ลู่หยางลองควบคุมทารกอมตะ ทารกอมตะก็บินออกมาจากพื้นที่จิตวิญญาณอย่างว่าง่าย ไม่โจมตีลู่หยางอีกต่อไป“ไป ยกก้อนหินนั่นมา”ทารกอมตะบินไป ยกก้อนหินยักษ์หนักเป็นพันชั่งอย่างง่ายดายแล้วแบกมาวางตรงหน้าลู่หยาง“เอากลับไปวางที่เดิม”ทารกอมตะก็เชื่อฟังนำก้อนหินยักษ์กลับไปวางที่เดิมลู่หยางอดไม่ได้ที่จะน ้าตาคลอ ผู้บำเพ็ญคนอื่นพอเข้าสู่ขั้นทารกแรกกำเนิดก็สามารถควบคุมทารกแรกกำเนิดได้เลย แต่เขากว่าจะ
ควบคุมทารกแรกกำเนิดได้ ก็เกือบจะข้ามพิบัติเข้าสู่ขั้นแปลงร่างเซียนแล้ว ช่างยากเย็นเหลือเกินการเอาชนะทารกอมตะนั้นยากลำบาก แต่ผลประโยชน์ที่ได้หลังจากชนะก็ทำให้ผู้คนต้องเหลียวมองทารกอมตะก็เปรียบเสมือนตัวเองอีกคน การโจมตีทั้งหมดของตัวเองสามารถเพิ่มเป็นสองเท่าแต่ว่าพลังของท่าต่างๆ ของเขานั้นยิ่งใหญ่เกินไป ที่นี่เป็นก้นหุบเขา พื้นที่เล็กเกินไป ไม่สามารถแสดงพลังได้อย่างเต็มที่“กลับไปหาคนฝึกซ้อมที่สำนักดีกว่า”ลู่หยางออกจากก้นหุบเขา แล้วมองหาเมืองที่ใกล้ที่สุด จึงพบว่าในการกระโดดข้ามมิติหลายครั้งที่ผ่านมา เขาได้กระโดดมาถึงมณฑลข้าง
