หาวเหรินได้จริงๆ
“เหมาะพอดี ข้าเพิ่งค้นพบอะไรใหม่ๆ จากการบำเพ็ญ ไม่เลวนะพวกเราลองฝึกซ้อมกันหน่อยไหม?” ลู่หยางยิ้ม นี่มันช่างบังเอิญจริงๆหลี่หาวเหรินมีความมั่นใจในเกราะต่อสู้เช่นกัน เชื่อว่าตนเองไม่ด้อยไปกว่าลู่หยาง“ได้สิ”“ที่นี่ใช้พลังได้ไม่เต็มที่ พวกเราเปลี่ยนที่กันเถอะ”ทั้งสองออกจากพื้นที่หลักของสำนักเวิ่นเต๋า ผ่านทุ่งหญ้าโดยรอบ แล้วลงจอดที่เทือกเขาสูงชันแห่งหนึ่งที่นี่ยังเป็นอาณาเขตของสำนักเวิ่นเต๋า ศิษย์มักจะมาที่นี่เพื่อทดสอบท่าที่มีพลังมหาศาลระหว่างการบิน ลู่หยางพบว่าหลังจากที่หลี่หาวเหรินสวมเกราะต่อสู้ ความเร็วในการบินก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก“เริ่มกันเลยไหม?”“มา!”ทั้งสองต่างมีความก้าวหน้าในการบำเพ็ญ ต่างก็อยากรู้ว่าพลังการต่อสู้ในตอนนี้เป็นอย่างไร จำเป็นต้องพิสูจน์ในการต่อสู้
ลู่หยางไม่กล้าประมาทหลี่หาวเหริน นี่คือกึ่งเซียนที่มีรูปแบบของผลของการบำเพ็ญวัฏสงสารเป็นเค้า การที่ตนเองมีเพียงวิทยายุทธ์ขั้นทารกแรกกำเนิดแต่ต้องท้าทายศัตรูข้ามระดับ ช่างยากเย็นยิ่งนักเขาหยิบกระบี่ชิงเฟิงและกระบี่คมกริบอีกแปดเล่ม โยนขึ้นไปในอากาศ จัดรูปแบบเป็นกระบวนกระบี่“กระบวนกระบี่สยบเซียน!”หลี่หาวเหรินรู้สึกว่ากระบวนกระบี่แผ่พลังไร้รูปร่างออกมา บังคับให้เขาคุกเข่า พลังที่มองไม่เห็นนี้ทรงพลังและรุนแรงเกินกว่าจะต้านทาน“ข้าเคยได้ยินมาว่าพี่ลู่หยางมีกระบวนกระบี่ที่สามารถทำให้คนคุกเข่าได้ วันนี้ได้สัมผัสด้วย