ภาพนี้ด้วยความไม่อยากเชื่ออู๋อวี่เต๋ายิ่งมีสีหน้าหมดอาลัยตายอยาก แต่เดิมเขายังคิดว่าแม้ว่าเขาจะตกเป็นนักโทษ แต่ตราบใดที่อาจารย์หลวงยังอยู่ข้างนอก พวกเขาก็ย่อมมีวันที่จะออกไปได้บัดนี้ความหวังดับสลาย แคว้นต้าอวี๋พ่ายแพ้ยับเยิน ถูกคุมขังในยอดเขาคุมขังในชั่วพริบตา ทั้งยอดเขาคุมขังไร้ระเบียบ เสียงดังวุ่นวาย ทุกคนทั้งบนล่างต่างตกตะลึงกับตัวตนของนักโทษคนใหม่
“อาจารย์ผู้เฒ่าอย่าได้ตกใจ กวานซานไห่ตอนนี้เหลือเพียงสามเจตจิต พลังลดลงอย่างมาก อีกทั้งยังถูกข้าผนึก รับรองว่าจะไม่ก่อกวนหรือหลบหนีแน่นอน”อาจารย์ผู้เฒ่าส่ายหน้าเหมือนกระดิ่ง ปฏิเสธอย่างแน่วแน่พายุลมแบบนี้เขาไม่เคยเจอจริงๆเขารีบหยิบคาถามิติจากอกเสื้อ แล้วฉีกมันออกนี่เป็นคาถาที่เซียนห่านไห่ทิ้งไว้ให้เขา บอกว่าหากมีเรื่องอะไรก็ให้ใช้สิ่งนี้ติดต่อ เขาจะมาเองหลังจากฉีกคาถา ประตูมิติก็เปิดออก ร่างหนึ่งค่อยๆ เดินออกมามองซ้ายมองขวาอาจารย์ผู้เฒ่าเห็นแล้วก็รีบวิ่งเข้าไปขอความช่วยเหลือ“ท่านบรรพบุรุษเซียน ยอดเขาคุมขังนี้ข้าทำงานไม่ไหวแล้ว แต่ก่อนขังผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติสองสามคน ขังกึ่งเซียนสองสามคนก็พอไปได้ บัดนี้แม้แต่เซียนก็มาแล้ว นี่เกินความสามารถของผู้น้อยแล้ว”“หรือท่านบรรพบุรุษเซียนมาดูแลยอดเขาคุมขังเองเถิด!”เซียนบรรพกาลก้มมองอาจารย์ผู้เฒ่าที่กอดขาตัวเอง แล้วเงยหน้ามองนักโทษในยอดเขาคุมขังสุดท้ายชี้ที่ตัวเองอย่างลังเล
“ข้าดูแลยอดเขาคุมขัง?”
