ที่ถูกแยกสามเจตจิตเจ็ดวิญญาณ มีสภาพจิตใจอ่อนล้าก้มหน้าห่อเหี่ยว“นี่ใครกัน?” อาจารย์ผู้เฒ่าอุทานเบาๆ รู้สึกว่าร่างนี้คุ้นตาเหมือนเคยเห็นภาพวาดทั้งตัวในหนังสือประวัติศาสตร์บางเล่มเขาเดินเข้าไปใกล้ เงยหน้ามอง ในขณะนั้น นักโทษก็เงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว สบตากับอาจารย์ผู้เฒ่า!อาจารย์ผู้เฒ่าตกใจจนสะดุ้ง รีบถอยหลังไปหลายก้าว หายใจเฮือกใหญ่ ยังไม่หายตกใจเขาไม่ได้ตกใจที่นักโทษเงยหน้าขึ้นอย่างกะทันหัน แต่ตกใจในรูปลักษณ์ของนักโทษ!เขาชี้ไปที่วิญญาณของนักโทษ มือสั่น เส้นเสียงก็สั่นไปด้วย“อา…อาจารย์หลวงแห่งต้าอวี๋ กวานซานไห่?!”นี่เป็นเซียนตัวจริงเสียงจริงนะ!การคุมขังกึ่งเซียนในยอดเขาคุมขังก็พอไปได้ อย่างไรเสียกึ่งเซียนก็แค่มีรูปแบบของผลของการบำเพ็ญเป็นเค้ามากกว่าเขา แต่เซียนไม่เหมือนกัน นั่นเป็นระดับสูงสุดที่เหนือกว่าขั้นข้ามพิบัติ ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน มีเซียนกี่คนกัน?
เขาเป็นเพียงผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติธรรมดา จะไปคุมเซียนได้อย่างไร?“อาจารย์หลวง?!”เซียนหมื่นวิชาดวงตาเกือบจะถลนออกมา หากวิญญาณมีลูกตาล่ะนะเขาไม่เคยคิดว่า อาจารย์หลวงผู้ไม่มีใครเทียบได้ก็จะตกอยู่ในมือของสำนักเวิ่นเต๋าเช่นกัน“กวานซานไห่ เจ้าก็มีวันนี้สินะ!” เซียนแห่งฝันร้ยเห็นคู่แข่งในอดีตมาเป็นเพื่อนร่วมคุก ก็สมใจ เกือบจะเต้นกระโดดด้วยความยินดีแล้วนักบวชขาวดำ พระอาจารย์ชังเลย และผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติอื่นๆ จากแคว้นต้าอวี๋ ต่างเห็น
