สบการณ์การต่อสู้ที่สั่งสมมาก็ไม่อาจเทียบกันได้
กวานซานไห่มองไม่ทะลุกลยุทธ์นี้ จึงได้แต่ช่วยเมิ่งจวินจื่อฟื้นฟูบาดแผลอย่างซื่อๆ……บนท้องฟ้าเหนือเมืองหลวง เมื่อกวานซานไห่เห็นเมิ่งจวินจื่อทั้งสามคนจากอดีต ปัจจุบัน และอนาคตยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กันต่อสู้หางตาของเขาก็กระตุกเล็กน้อยประมาทไปแล้ว ผลของการบำเพ็ญการยืมนี้แข็งแกร่งกว่ารูปแบบของผลของการบำเพ็ญเป็นเค้ามาก ไม่ใช่ระดับเดียวกันเลยน่าเสียดายที่เขาไม่เคยพบศพเซียน ไม่เช่นนั้นเขาจะสามารถใช้ผลของการบำเพ็ญการลอกเลียนสร้างอวี๋อู่เหยาในช่วงแรกของการสร้างแคว้นต้าอวี๋ขึ้นมาได้อวี๋อู่เหยาในช่วงนั้นไม่เหมือนกับภายหลัง ที่มีจิตใจต้องการดูโลกภายนอก เขาจะเลือกช่วยเหลือตนกวานซานไห่ฟื้นฟูบาดแผลไปพร้อมกับรับมือการโจมตีจากเมิ่งจวินจื่อทั้งสามคน จิตใจแบ่งเป็นสองส่วน ทำให้เขาตกอยู่ในสถานะเสียเปรียบอย่างรวดเร็วเขาคิดในใจว่าไม่ดีแล้ว หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป ไม่เพียงแต่จะแย่งชิงพลังแผ่นดินไม่ได้ แม้แต่ตัวเองก็อาจต้องตายที่นี่
กวานซานไห่ตัดสินใจทันที ไม่ต่อสู้กับเมิ่งจวินจื่อต่อไปแล้วตอนนี้ต้องหนีเท่านั้น!“ฝ่ามือสร้างสรรค์สวรรค์ใหญ่!”กวานซานไห่ใช้วิชาเซียนโจมตีเมิ่งจวินจื่อ เมิ่งจวินจื่อตอบโต้ด้วยวิชาเซียนอีกแบบหนึ่งเกิดการระเบิดครั้งใหญ่บนท้องฟ้าเหนือเมืองหลวงอีกครั้ง ดังกว่าเสียงฟ้าร้อง คลื่นกระแทกแผ่ขยายจากจุดศูนย์กลางของสนามรบกวานซานไห่อาศัยแรงนี้หลบหนีไปน
