ก็ยิ้มไม่ออกอีกต่อไป ช่องว่างที่สายรุ้งเซียนเก้าสีตัดออกนั้นพลันพวยพุ่งแสงเซียน พุ่งมาอย่างรุนแรง ตรงไปยังใบหน้าของกวานซานไห่!แสงเซียนมาเร็วเกินไป กวานซานไห่ไม่ทันตอบสนอง มือขวาถูกแสงเซียนตัดขาดทันที!กวานซานไห่ตระหนักทันทีว่าการโจมตีนี้มาจากที่ใด สายรุ้งเซียนเก้าสีลงไปถึงก้นบึ้งของพื้นดิน และอะไรอยู่ที่ก้นบึ้งที่สุดของพื้นดิน นั่นคือค่ายกลเซียนอันยิ่งใหญ่ที่สร้างขึ้นในยุคโบราณเพื่อปิดผนึกโลก ผู้ใดก็ตามที่พยายามโจมตีค่ายกลจะถูกค่ายกลโต้กลับ!เมื่อเห็นว่าไม่สามารถทำลายเมืองหลวงได้ กวานซานไห่ก็ต่อสู้กับเมิ่งจวินจื่ออย่างเดือดดาลอีกครั้ง เขาเหมือนบ้าคลั่งไปแล้ว ตาแดงฉาน ไม่สนใจรักษาอีกต่อไป ไม่สนใจบาดแผลบนร่างกาย ก่อนตายก็ต้องการกัดเมิ่งจวินจื่อให้ตายด้วย“สลาย!”ในที่สุดกวานซานไห่ตะโกนเสียงดัง ใช้วิชาจิตวิญญาณระเบิดโดยตรง เมืองหลวงก็อยู่ในรัศมีการระเบิดด้วย เมิ่งจวินจื่อไม่กล้าใช้
เทคนิคใดๆ ป้องกันการโจมตีนี้อีก ได้แต่กัดฟันรับการโจมตีโดยตรงจนตัวเองบาดเจ็บสาหัสศิษย์พี่ใหญ่ที่มองดูอยู่ตลอดสังเกตเห็นความไม่ชอบมาพากลเมื่อครู่กวานซานไห่ดูเหมือนจะต่อสู้อย่างบ้าคลั่ง แต่ที่จริงแล้วกำลังต่อสู้ไปพร้อมกับตัดการเชื่อมต่อกับพลังแผ่นดิน หลังจากตัดการเชื่อมต่อแล้ว ก็อาศัยการระเบิดเพื่อหลบหนีการระเบิดในระดับนี้ สภาพของกวานซานไห่จะแย่กว่าเมิ่งจวินจื่อเสียอีก“ศิษย์น้อง ข้าต้องไปสักครู่”การป้องกันไม่ให้ก
