ขายอมรับไม่ได้เด็ดขาดเมิ่งโป่เทียนเตะขงหยวนกระเด็นไปอีกฝั่งของแม่น ้า ขงหยวนอาเจียนเป็นเลือด หน้ากากบนใบหน้าก็หลุดออกขงหยวนกลิ้งไปบนพื้นสองรอบ กลิ้งไปถึงเท้าของกลุ่มคน กลุ่มคนนี้กำลังดูการต่อสู้อยู่ ไม่คิดว่าจะมีคนกระเด็นมาทางพวกเขาขงหยวนคิดในใจว่าแย่แล้ว ต้องไม่ให้ใครเห็นหน้าเขาเด็ดขาด!“ตาย!”การปะทะกันของผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างสองฝ่าย การที่จะส่งผลกระทบต่อคนรอบข้างก็เป็นเรื่องปกติไม่คาดคิดว่าหนึ่งในกลุ่มคนนั้นย่อตัวลง ต่อยขงหยวนหนึ่งหมัดทำให้ขงหยวนมึนงงทันที
“ความปลอดภัยในเมืองหลวงแย่จริงๆ” มู่ไป๋อี้ทำเสียงจุ๊ปาก ต่อยขงหยวนอีกหนึ่งหมัดพวกเขาจากลัทธิจิ่วอิ่วและลัทธิเย่าหยางมาสำรวจสภาพแวดล้อมทางธุรกิจในเมืองหลวง เพิ่งมาได้สองสามวัน ก็เจอผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างต่อสู้กัน และยังมีผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างที่ต้องการฆ่าพวกเขาขงหยวนไม่ได้คิดว่า คนที่กล้ามาดูการต่อสู้ในช่วงเวลานี้ จะเป็นประชาชนธรรมดาได้อย่างไร“ต่อไปใครจะมา?”“ข้า ข้า”ผู้นำระดับสูงของลัทธิมารทั้งสองเสนอตัวเอง โอกาสที่จะแก้แค้นขุนนางราชสำนักมีไม่มากนักการต่อสู้กันของผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างสองฝ่าย การมีผู้บาดเจ็บล้มตายเป็นเรื่องปกติ“ลู่หยาง เจ้าหนุ่มเจ้า รีบไปเถอะ!”แม้ว่าชางหมิงจื่อจะถูกเมิ่งกวางกดดัน แต่เมิ่งกวางก็ยากที่จะเอาชนะชางหมิงจื่อในเวลาอันสั้น ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือการนำลูกท้อเซียนไปส่งที่วังหลวงโดยเร็ว
เมิ่งกวางคว้าคอเสื้อของลู
