เจียงฉวินหันหน้าไปอย่างแข็งทื่อ มองไปทางสวีซิน“ท่านสวี เซี่ยเทียนผู้นี้มีความเป็นมาอย่างไร?”ก่อนหน้านี้เจ้าไม่เคยบอกข้าเลยว่ามีคนชื่อเซี่ยเทียนด้วยสวีซินให้ความสนใจหลักอยู่ที่ลู่หยาง ส่วนเซี่ยเทียนในสายตาของสวีซินเป็นเพียงตัวละครเล็กๆ ที่ไม่มีความสำคัญอะไร ไม่คุ้มค่าที่จะกล่าวถึง ด้วยเหตุนี้จึงไม่ได้อธิบายละเอียดก่อนหน้านี้ แต่เมื่อฝ่าบาทถาม เขาก็ต้องอธิบายอย่างละเอียด“ทูลฝ่าบาท ผู้ที่ช่วยลู่หยางก่อกบฏคือสมุนชื่อเซี่ยเทียน ตามคำให้การของลู่หยาง ผู้บำเพ็ญเซี่ยเทียนผู้นี้มีความคิดปราดเปรื่องเชี่ยวชาญการบริหารบ้านเมือง หลังจากก่อตั้งราชวงศ์ต้าโด่ว ลู่หยางสัญญาจะให้เซี่ยเทียนขึ้นเป็นเสนาบดีฝ่า เซี่ยเทียนจึงยอมเข้าร่วมราชวงศ์ต้าโด่ว”เจียงฉวินยกมือลูบหน้าผาก พยายามจัดระบบความคิด หลังจากฟังคำพูดของสวีซินจบ สมองของเขาก็สับสนวุ่นวาย ถึงจะพยายามจัดระบบนานแค่ไหนก็ยังไม่เข้าใจความสัมพันธ์ตามหลักเหตุผลนั่นหมายความว่าพระบิดาเข้าร่วมราชวงศ์ใหม่ ขึ้นเป็นเสนาบดีฝ่า เพื่อจะโค่นล้มแคว้นต้าเซี่ยหรือ?
ไม่ใช่ พระบิดา ท่านไม่จำเป็นต้องบีบตัวเองถึงขนาดนี้เพื่อให้ข้าได้ขึ้นครองราชย์หรอกนะ?ข้าในฐานะองค์ชายที่กำกับดูแลแทนฮ่องเต้ เพิ่งจัดการกับน้องชายสองคนเสร็จ ตอนนี้ก็ใช้อำนาจจัดการกับฮ่องเต้องค์ปัจจุบันโดยอ้างว่าก่อกบฏ หากเรื่องนี้ถูกบันทึกในหนังสือประวัติศาสตร์ คนรุ่นหลังคงมองว่าเป็นประวัติศาสตร์นอกกระแสแน
