่ๆฮ่องเต้ที่กำลังสบตากับพระโอรสใหญ่ด้านล่างก็รู้สึกอึดอัดเช่นกัน เขาไม่คิดว่าออกไปเดินเล่นรอบหนึ่งก็จะกลับมาอยู่ที่นี่อีกแล้ว และยังตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้เมื่อวานตอนที่เขาถูกกรมอาญาคุมขัง เขาได้ติดต่อผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติที่คอยคุ้มครองเขาอยู่ลับๆ ให้ช่วยพาเขาออกจากกรมอาญา แต่ถูกปฏิเสธเหตุผลคือหน้าที่ของพวกเขาคือปกป้องความปลอดภัยของฮ่องเต้ หากฮ่องเต้ไม่ได้ตกอยู่ในอันตราย พวกเขาก็ไม่สามารถลงมือได้ ถือว่าอุทิศตนอย่างเต็มที่ ทำหน้าที่อย่างเคร่งครัดฮ่องเต้รู้สึกว่าคนพวกนี้มาเพื่อดูเขาตกอยู่ในสถานการณ์น่าอับอายหากว่าต้องเปิดเผยตัวตนต่อหน้าสาธารณชน บอกว่าตัวเองเป็นฮ่องเต้ ไม่มีอะไรทำก็เลยขนบัลลังก์ฮ่องเต้ไปออกกำลังกาย เขาคงจะขายหน้าอย่างมหาศาล
ฮ่องเต้สงสัยว่าตอนนั้นเจียงฉวินหลอกเขาหรือเปล่า ทำไมเจ้าหนูนั่นออกไปปลอมตัวเป็นคนธรรมดาแล้วเปิดเผยตัวตนสบายใจเหลือเกิน แต่เขาผู้เป็นจอมกษัตริย์ เมื่ออยู่ในอาณาเขตของตัวเองกลับถูกจำกัดทุกที่เมื่อคิดเปิดเผยตัวตน?และเขายังจำได้ว่าอวี้จือเคยพูดว่า เจ้าหนูลู่หยางมักจะเจอเรื่องราวต่างๆ บ่อยๆ แต่เรื่องที่เกิดขึ้นไม่เหมือนกับที่อวี้จือเล่าเลยเจียงฉวินก็ตระหนักว่าตัวตนของพระบิดาไม่สามารถเปิดเผยต่อหน้าผู้คนได้ จึงโบกมือไล่คนอื่นออกไป “พอแล้ว พวกเจ้าลงไปเถอะเราจะสอบสวนนักโทษสองคนนี้ด้วยตัวเอง”“หา?” สวีซินและคนอื่นๆ ตกใจ ที่ไหนมีฮ่องเต้สอบสวนเพียงลำพัง หากเ
