หนึ่ง ชี้ไปที่ลู่หยาง “แต่เขาไม่รู้ฐานะของท่าน เขาก่อความผิดฐานลักทรัพย์”“หา? ข้ารู้ฐานะของเขานะ” เซียนอมตะกล่าว“ตอนที่ไปขโมยบัลลังก์ฮ่องเต้ที่พระราชวัง ข้ายังถามเจ้าเป็นพิเศษว่ามีความเห็นอย่างไร เจ้าบอกว่าเจ้าเห็นด้วย”
หลังจากผ่านการอบรมด้านกฎหมายจากลู่หยางเป็นเวลานานหากไม่นับเรื่องการก่อกบฏแล้ว เซียนอมตะก็เป็นคนเคารพกฎหมายเสมอแผนการของเอ้าหลิงและเจียงเหลียนอี๋ที่จะให้ลู่หยางเปลี่ยนสังกัดจึงล้มเหลวอย่างแน่นอนในเรื่องการวางแผน เอ้าหลิงและเจียงเหลียนอี๋จะเป็นคู่ต่อสู้ของเซียนอมตะได้อย่างไร“เจ้ารู้ได้อย่างไร?” ฮ่องเต้ประหลาดใจอย่างมาก เขาปลอมตัวได้ดีมากแท้ๆ ลู่หยางจะรู้ได้อย่างไรว่าเขาเป็นใคร?บนตัวเขามีวัตถุวิเศษระดับประจำแคว้นคุ้มครองอยู่นะ!“ก็ใช้ตาดูน่ะสิ” เซียนอมตะรู้สึกว่าเรื่องนี้มันยากตรงไหน มองปราดเดียวก็เห็นการปลอมแปลง หลอกผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติหรือกึ่งเซียนก็พอไหว แต่จะมาหลอกนางได้อย่างไร ห่างไกลเกินไปฮ่องเต้คิดในใจ ได้ยินว่าอวี้จือรักน้องชายคนนี้มาก จะเป็นไปได้ไหมว่าอวี้จือมอบวัตถุวิเศษที่มองทะลุการอำพรางให้กับลู่หยาง?แน่นอน ยังมีคนที่มองไม่ออก เช่น ลู่หยาง“เซียนน้อยรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าเซี่ยเทียนคือฮ่องเต้หรือ?”“แน่นอนสิ เพียงแต่ข้าลืมว่าเขาชื่ออะไรไปแล้ว”
เมื่อเซียนอมตะพูดเช่นนี้ ลู่หยางถึงนึกได้ว่าตอนที่เซียนอมตะพบฮ่องเต้ที่หน้าประตูกรมอาญา นางถามฮ่องเต้ว่า “เจ้าชื่ออะไร
