เมื่อเซียนอมตะออกค ำสั่ง ทำรกอมตะไม่กล้ำดื้อทำรกอมตะสร้ำงคมกระบี่ยำวร้อยจั้ง กวำดผ่ำนฝูงชน พัดกระแสลมกระบี่ ใบไม้ส่งเสียงซู่ซ่ำไม่หยุด ท ำให้ผู้คนหวำดหวั่น“ทำรกแรกก ำเนิดยังสำมำรถใช้คมกระบี่ที่น่ำกลัวเช่นนี้ได้ด้วยหรือ?” ทุกคนเห็นคมกระบี่นี้แล้ว ตกตะลึงในวิทยำยุทธ์วิถีกระบี่ของลู่หยำง รีบควบคุมทำรกแรกก ำเนิดของตนเองทุกคนต่ำงพร้อมใจกันเลือกให้ทำรกแรกก ำเนิดของตนหลบหลีกกำรโจมตีแตกต่ำงจำกทำรกอมตะ ผู้บ ำเพ็ญขั้นทำรกแรกก ำเนิดทั่วไปไม่สำมำรถต่อสู้โดยอัตโนมัติได้ ต้องใช้สมำธิส่วนหนึ่งในกำรควบคุมนี่เปิดโอกำสให้เซียนอมตะฉวยจังหวะเซียนอมตะถือโอกำสในขณะที่ทุกคนก ำลังควบคุมทำรกแรกก ำเนิดของตน ลงมืออย่ำงดุดัน หำกนำงเป็นหมำป่ำที่หิวโหย เหล่ำคุณชำยและลูกขุนนำงเหล่ำนี้ก็คือลูกแกะ หมำป่ำเข้ำฝูงแกะ เจอใครตีคนนั้น“ดูหมัดนี้!”
วิชำก ำปั้นเซียนดูอ่อนนุ่ม แต่แท้จริงแล้วแปรเปลี่ยนได้หลำกหลำย มีพลังมหำศำล“ที่แท้ทำรกอมตะก็ใช้แบบนี้จริงๆ เมื่อก่อนข้ำเดำไม่ผิดนี่” เซียนอมตะพึมพ ำเบำๆ“เซียนกล่ำวอันใดหรือ?” ลู่หยำงไม่ได้ยินชัดว่ำเซียนอมตะพูดอะไร“อ๋อ ไม่มีอะไร ข้ำแค่บอกว่ำเจ้ำต้องรีบฝึกฝน เอำชนะทำรกอมตะของเจ้ำให้เร็วที่สุด”“……แบบนี้ยังไม่ถือว่ำเอำชนะทำรกอมตะหรือ?” ลู่หยำงจ ำได้ว่ำเซียนอมตะเคยบอกว่ำ นำงคือทำรกแรกก ำเนิดที่สองของเขำเมื่อทำรกแรกก ำเนิดที่สองเอำชนะทำรกแรกก ำเนิดที่หนึ่งได้ นั่นไม่ถือว่ำตัวเขำก็เอำ
