แข่งที่สำคัญที่สุดของข้าในการแข่งขันครั้งนี้คือเจ้า!มีความสามารถเช่นนี้ แม้แต่ลู่หยางเจอเข้าคงต้องเผชิญการต่อสู้ที่ยากลำบาก!”การแข่งขันรอบสองดำเนินไปพร้อมกัน ซุนฉวนเซียนสังเกตเห็นว่าลู่หยางที่ถูกมัดอยู่บนเก้าอี้คอยจับตาดูทางนี้ตลอด แสดงว่าเขาก็ให้ความสนใจกับวิชาหุ่นกลของหนิงฟานเช่นกัน!ลู่หยางยึดถือหลักการที่ว่าได้เงินเท่าไหร่ ก็ให้บริการคุ้มค่าเท่านั้น เมื่อหนิงฟานจ่ายห้าแสนหินวิเศษ ตนเองก็ต้องให้บริการที่คุ้มค่ากับค่าใช้จ่ายห้าแสน จึงควบคุมร่างแยกหุ่นไม้อย่างจริงจัง“ฟัน!”หุ่นไม้เล็กส่งเสียงแผ่วเบา ตัดหัวมังกรน ้าแข็งทั้งสองตัว จากนั้นพุ่งเข้าชนซุนฉวนเซียนราวกับค้อนเล็กๆ ส่งเขากระเด็นออกนอกพื้นที่การแข่งขัน
“หนิงฟานชนะ!”“ชนะจริงเหรอ?” หนิงฟานดีใจจนยิ้มกว้างเขากำลังจะเก็บหุ่นไม้ ก็เห็นหุ่นไม้เล็กวิ่งเข้าไปในฝูงชน จนหาร่องรอยไม่พบบริการมูลค่าห้าแสนสิ้นสุดลงแค่นี้อีกคู่หนึ่งในรอบสองก็น่าสนใจไม่แพ้กัน ได้แก่อันหนานเอ่อร์หลานสาวของแม่ทัพประจำเมืองหลวง กับลั่วอู่ซวงบุตรชายของเสนาบดีกรมทหาร“ท่านอัน ไม่คิดว่าเราจะมาพบกันที่นี่” ลั่วอู่ซวงสวมเกราะ ถือหอกด้ามใหญ่ ดูราวกับแม่ทัพน้อยที่ฝ่าสนามรบมา สง่างามน่าเกรงขาม“น่าเสียดายที่ครั้งนี้ข้าไม่อาจเกรงใจท่านได้อีก บิดาสั่งให้ข้าต้องเอาชนะลู่หยางให้ได้ เพื่อล้างความอัปยศที่เขาพ่ายแพ้ต่อท่านเต๋าปู้อวี่!”อันหนานเอ่อร์มีสีหน้าเรียบเฉย กำไลหยกสองวงบนข