่มีปัญหา แต่ทำไมลู่หยางถึงได้ไปด้วย?เมืองหลวงจะเกิดเรื่องอะไรหรือไม่?ม้าแก่หัวเราะเยาะตัวเอง คิดว่าคิดมากเกินไป เป็นไปได้อย่างไรนั่นคือเมืองหลวงที่มั่นคงไม่สั่นคลอน ที่ซึ่งเต็มไปด้วยผู้ทรงพลัง จะเกิดเรื่องได้อย่างไร?
“ดีละ พวกเราไปเมืองหลวง โค่นล้มฮ่องเต้แคว้นต้าเซี่ย สถาปนาราชวงศ์ถั่วเถิด!” เซียนอมตะได้ยินว่าจะไปเมืองหลวง ก็ดีใจมากเพื่อเฉลิมฉลองราชวงศ์ถั่วที่กำลังจะสถาปนา เซียนอมตะถอดชุดนักโทษ ชำระล้างร่างกายเปลี่ยนเสื้อผ้า สวมฉลองพระองค์สีเหลืองสว่าง สวมมงกุฎ ใบหน้าเล็กตึงเครียด พยายามทำสีหน้าจริงจังพร้อมกันนั้นก็โบกมือใหญ่ เอากรงขังในพื้นที่จิตวิญญาณออกเปลี่ยนเป็นวังที่ก่อด้วยหินเซียน เซียนอมตะนั่งอย่างสง่างามบนบัลลังก์ ราวกับนั่งอยู่บนฟ้าชั้นเก้า มองลงมายังขุนนางเพียงหนึ่งเดียว – ลู่หยางลู่หยางรู้สึกว่าโกวเจี้ยนนอนบนฟางและลิ้มรสน ้าดี ยังไม่ฟื้นคืนอำนาจเร็วเท่าเซียนอมตะเลย“ข้าน้อยลู่หยางขอคารวะฝ่าบาท”“เรียกว่าเทพเซียน” เซียนอมตะออกคำสั่งลู่หยางเชื่อฟังเปลี่ยนคำพูด “เทพเซียน ข้าน้อยลู่หยางขอคารวะฝ่าบาท”“รู้สึกว่าควรปักลวดลายอะไรบนเสื้อผ้า” เซียนอมตะพึมพำ ถ้าจะพูดว่าปักมังกร หงส์ หรือฉี่หลินอะไรพวกนี้ ก็ดูไม่แสดงสถานะของนาง
แม้แต่เอ้าหลิงน้อย เหลี่ยนอี๋ และเซียนฉี่หลินรวมกันก็ยังสู้นางไม่ได้ ปักบนฉลองพระองค์ยังทำให้คุณค่าลดลง “ผู้นำสอง เจ้าคิดว่าฉลองพระองค์ของข้าควรปักอะไรดี?” ถั
