สึกว่าคำพูดของไอ้หลานชายเมิ่งจิ่งโจวนี่ไม่ค่อยจริงเท่าไร“ข้าจะโกหกเจ้าหรือ?”ลู่หยางพูดอย่างจริงจัง “จากแง่มุมที่ข้าโกหกเจ้าบ่อยๆ การที่เจ้าโกหกข้าสักสองครั้งก็ถือว่าปกติดี”“เจ้าพูดอย่างกับตัวเองถูกต้องอย่างนั้นแหละ เจ้าบอกมาเลยว่าจะไปหรือไม่”“ไป” นานๆ ได้ไปเมืองหลวงสักครั้ง ลู่หยางต้องไปแน่นอน ครั้งสุดท้ายที่ไปเมืองหลวงคือตอนเป็นผู้รักษาการแทนเจ้าสำนัก ไปที่วังหลวงเมืองหลวงเพื่อพบฮ่องเต้แคว้นต้าเซี่ยและเจ้าสำนักอีกสี่แห่งนอกจากวังหลวงแล้ว เขายังไม่เคยเห็นว่าเมืองหลวงเป็นอย่างไรเมืองหลวงถือเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งการบำเพ็ญก็ว่าได้ ผู้บำเพ็ญทุกประเภทรวมตัวกันที่นั่น หลากหลายสีสัน ผู้บำเพ็ญที่
แข็งแกร่งที่สุดในโลกผู้บำเพ็ญ ช่างหลอมระดับสูงสุด นักปรุงยาที่มีฝีมือดีที่สุด ล้วนอยู่ในเมืองหล… เอ่อ ไม่ ดูเหมือนพวกเขาจะอยู่ในสำนักเวิ่นเต๋าทั้งหมด“แต่พวกเราสองคนควรจะปลอมตัวหรือไม่?”“ปลอมตัวอะไร?”“ดูสิ เจ้าเป็นคนตระกูลเมิ่ง ข้าเป็นศิษย์ของท่านเต๋าปู้อวี่ พวกเราสองคนไปเมืองหลวงด้วยกัน ข้าเกรงว่ายังไม่ทันเข้าประตูเมือง ก็จะถูกคนสกัดไว้แล้ว”สองคนสบตากัน แล้วหยิบหน้ากากออกมาเงียบๆ เปลี่ยนเป็นโฉมหน้าอื่นม้าแก่กลับจากการเยี่ยมญาติที่ทะเลตงไห่นานแล้ว กลับมาที่สำนักเวิ่นเต๋าเมื่อได้ยินว่าเมิ่งจิ่งโจวจะกลับเมืองหลวง ก็ดีใจมากแต่มันรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้องอย่างรวดเร็ว เมิ่งจิ่งโจวคนเดียวกลับไปไม
