นอกเบ้าของทุกคน ชายชุดดำฟาดก้อนอิฐในมือเข้าที่กลางแสกหน้าของเซวี่ยกู่อย่างจัง
ไม่มีความเจ็บปวด ไม่มีความรู้สึกใดๆ
เซวี่ยกู่ลูบคลำไปทั่วร่าง เมื่อสำรวจแล้วว่าตนเองไม่ได้รับบาดเจ็บตรงไหน ก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ผัวะ!
แต่ยังไม่ทันจะได้วางใจ ชายชุดดำก็ง้างมือฟาดอิฐใส่หน้าผากของเซวี่ยกู่อีกครั้ง
ผัวะ! ผัวะ! ผัวะ!
จากนั้นมหกรรมรัวกลองชุดด้วยก้อนอิฐก็บังเกิดขึ้นบนศีรษะของเซวี่ยกู่
สิ่งที่น่าแปลกประหลาดที่สุดคือ เซวี่ยกู่พยายามจะหลบหลีก แต่กลับพบว่าร่างกายไม่สามารถขยับหนีได้ ราวกับถูกล็อคเป้าให้ต้องยืนรับการโจมตีแต่เพียงฝ่ายเดียว
แต่ที่น่าเจ็บแค้นที่สุดคือ การโจมตีของชายชุดดำไม่ได้สร้างความเสียหายทางกายภาพเลยแม้แต่น้อย หากเป็นคนธรรมดาคงหัวร้างข้างแตกเลือดอาบหน้าไปแล้ว
ทว่าเขาคือยอดฝีมือระดับเทพปฐพี พลังโจมตีเพียงแค่นี้ไม่อาจระคายผิวเขาได้เลย
เมี่ยวอินและเมี่ยวฉานยืนมองภาพเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างโง่งม พูดไม่ออกบอกไม่ถูก
มีเพียงเซวี่ยกู่เท่านั้นที่มีสีหน้าบิดเบี้ยวถึงขีดสุด เพราะแม้อานุภาพทำลายล้างจะเป็นศูนย์ แต่ความอัปยศอดสูนั้นทะลุเพดาน
ไม่ว่าแกจะเป็นตัวบ้าอะไร ไปตายซะเถอะ! เซวี่ยกู่ตวาดลั่นด้วยค