ม่สะดวกที่จะห้าม จึงปล่อยให้เซียนห่านไห่จัดการ“รบกวนท่านบรรพบุรุษด้วย”เซียนห่านไห่หัวเราะร่า: “เรื่องเล็กน้อย!”
……“ที่นี่คือที่ไหน?” ลู่หยางมองรอบตัวอย่างงงงวย ภูเขาเขียว น ้าใสหญ้าเขียวขจี มองไม่เห็นขอบ ราวกับสวรรค์บนดิน เมื่อครู่เขายังติดอยู่กับไข่มุกมังกรแน่นหนา ลมเข้าเต็มปาก แล้วทำไมเพียงชั่วพริบตาเขาถึงมาอยู่ที่นี่ได้?เซียนอมตะโผล่ออกมาจากร่างลู่หยาง ส่งเสียงประหลาดใจ: “ที่นี่คือพื้นที่ภายในลูกแก้ว”“ข้าไม่จำได้ว่าลูกแก้วนี้มีโครงสร้างแบบนี้ด้วย สร้างขึ้นหลังจากข้าตายหรือ?”“ออกแบบได้รอบคอบมาก หากไม่ใช่กำไลลายมังกรเปิดพื้นที่นี้ข้าก็ไม่เห็นว่าที่นี่มีถ ้าสวรรค์อยู่”ลูกแก้วดั้งเดิมถูกหลอมจากดวงดาวทั้งดวง การเพิ่มพื้นที่ภายในบนพื้นฐานนี้จึงเป็นเรื่องง่าย“กำไลลายมังกรเป็นกุญแจเข้าสู่พื้นที่ของลูกแก้ว แปลกจริง แต่ก่อนไม่มีคุณสมบัตินี้นี่นา”“และหากไม่ใช้กำไลลายมังกรเปิดพื้นที่ของลูกแก้ว พื้นที่ของลูกแก้วก็จะเคลื่อนย้ายไปยังตำแหน่งสุ่ม”ลู่หยางลูบคางครุ่นคิด กำไลลายมังกร ไข่มุกมังกร เปิดเปลือกนอกของไข่มุกมังกร การไปถึงพื้นที่นี้ต้องมีทั้งสามเงื่อนไขนี้
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หากไม่ใช้กำไลลายมังกรเปิดพื้นที่ ที่นี่ก็จะเคลื่อนย้ายไปยังตำแหน่งสุ่ม ไม่มีใครหาได้ เหมือนกำลังระวังใครสักคนอยู่“ดูทางนั้น!” เซียนอมตะชี้ไปทางหนึ่งอย่างตื่นเต้น ลู่หยางมองตามทิศทางที่เซียนอมตะชี้ไป พบว่าเป็นทะเลสาบกว้า
