ภัยรอบทิศทาง
เห็นปฏิกิริยาของเมี่ยวฉางอัน เย่หนานถึงกับส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ เป็นอะไรของเจ้าอีก? เดี๋ยวตกใจเดี๋ยวร้องโวยวาย
ผู้อาวุโส เมื่อครู่ข้ารู้สึกว่ามีบางอย่างพุ่งผ่านหลังข้าไปจริงๆ นะเจ้าคะ เมี่ยวฉางอันรีบอธิบายด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
หืม? ทำไมข้าไม่ยักจะรู้สึก? เย่หนานขมวดคิ้วเล็กน้อย
จะโทษเขาก็ไม่ได้ เพราะในสายตาของระบบและตัวเขาเอง เขาเป็นเพียงผู้ฝึกตนขอบเขตกลั่นลมปราณเท่านั้น ย่อมไม่มี จิตสัมผัส เหมือนยอดฝีมือทั่วไป การรับรู้จึงมีขีดจำกัด
แต่หากระดับเมี่ยวฉางอันเอ่ยปากเช่นนี้ แสดงว่าอาจจะมีบางสิ่งอยู่จริงๆ เพราะนางแผ่พุ่งจิตสัมผัสตรวจสอบรอบด้านอยู่ตลอดเวลา
วิ้ง!
ดวงตาของเย่หนานส่องประกายสีทองวาวโรจน์ขึ้นอีกครั้งด้วยอำนาจแห่ง เนตรทลายมายา ในครรลองสายตาของเขา ปรากฏเงาสีขาวจางๆ เคลื่อนไหวไปมาจริง ทว่าความเร็วของพวกมันสูงมากจนยากจะจับภาพได้ชัดเจน
ดูท่าจะมีตัวอะไรอยู่จริง ขยับเข้ามาใกล้ๆ ข้าไว้ เย่หนานเอ่ยเสียงเรียบ
จะ… เจ้าค่ะ เมี่ยวฉางอันที่ขวัญหนีดีฝ่อไปแล้ว รีบขยับตัวเข้าไปจนแทบจะสิงร่างชายหนุ่ม มือของนางคว้าชายเสื้อของเขาไว้แน่นโดยไม่รู้ตัว
วูบ วูบ วูบ…
เดินต่อไปได้ไม่ไกล เสียงแหวกอากาศ
