ำกอะไรกัน ไข่มุกมังกรไม่ได้อยู่ในมือพวกเรำสักหน่อย พวกเขำค้นก็ค้นไม่เจอที่พวกเรำ” คนที่สองสงสัยหัวหน้ำส่ำยหน้ำ: “พวกเรำไม่มีเอกสำรยืนยันตัวตน ในยำมปกติไม่มีปัญหำ แต่ในช่วงเวลำวิกฤตเช่นนี้ ตระกูลมังกรต้องจัดพวกเรำเข้ำบัญชีผู้ต้องสงสัยแน่นอน”“เป็นผู้ต้องสงสัย แล้วจะขนโลงศพได้อย่ำงไร?”“ท ำยังไงดี?”
หัวหน้ำกัดฟัน: “ออกจำกถ ้ำสวรรค์ อย่ำงมำกก็เดินเที่ยวข้ำงนอกสักสองสำมวัน ตระกูลมังกรคงไม่ตรวจสอบตัวตนบนท้องถนนทุกคนหรอก”“ได้”……วันที่สำม“หำยำก็ยำกเหลือเกิน” หม่ำนกู่ถอนหำยใจ นี่ก็สำมวันแล้วทันใดนั้น ลู่หยำงรู้สึกว่ำเลือดมังกรที่เอวมีควำมผิดปกติ เขำจ้องสี่คนที่เดินผ่ำนไป เผยรอยยิ้มเย็นชำ: “เจอแล้ว!”เห็นได้ชัดว่ำสี่คนนี้ไม่ใช่ลูกน้องของมังกรเสื้อคลุมด ำ เช่นนั้นก็ต้องเป็นสี่คนนี้ที่ฆ่ำคนปล้นทรัพย์ แย่งชิงหญ้ำบรรพมังกร แต่เพรำะกลัวมังกรเสื้อคลุมด ำ จึงไม่กล้ำน ำหญ้ำบรรพมังกรออกมำ“ตำมไป!”ลู่หยำงส่งเสียงสื่อจิตลับ เมิ่งจิ่งโจวทั้งสำมตกใจ ในที่สุดก็พบแล้ว“พี่ใหญ่ มีคนตำมพวกเรำ” คนที่สองส่งเสียงสื่อจิต พวกเขำเป็นโจรทั้งสี่จำกเกำะจวี้เซียน กำรตำมรอย แอบซ่อน เป็นควำมช ำนำญของพวกเขำ
“ข้ำก็รู้สึกได้เช่นกัน แต่ไม่ต้องกังวล พวกเขำเป็นแค่ขั้นทำรกแรกก ำเนิดเท่ำนั้น” หัวหน้ำพูดอย่ำงใจเย็น “พวกเขำเป็นมนุษย์เช่นนั้นก็ไม่เกี่ยวกับเรื่องไข่มุกมังกร ให้น ำพวกเขำไปที่ไม่มีคน แล้วดูว่ำพวกเขำต้องกำรอะไร”โจรทั้งสี่