จำกเกำะจวี้เซียนไม่กลัวลู่หยำงและคณะ ลู่หยำงและคณะเห็นได้ชัดว่ำหัวหน้ำพบพวกเขำแล้ว และตั้งใจพำไปยังที่ไม่มีคนลู่หยำงและคณะก็ไม่กลัวเช่นกันทั้งแปดคนมำเจอกันที่ชำยขอบตลำดทะเล ในที่เปลี่ยวแห่งหนึ่ง“ข้ำไม่คุ้นหน้ำท่ำนทั้งสี่ ท่ำนทั้งสี่ต้องกำรอะไร?” หัวหน้ำมองลู่หยำงทั้งสี่อย่ำงเย็นชำยิ่งเข้ำใกล้ ลู่หยำงยิ่งรู้สึกถึงควำมปั่นป่วนของเลือดมังกร ดูเหมือนหญ้ำบรรพมังกรอยู่บนตัวพวกเขำจริงๆ“พวกเจ้ำเอำของที่ไม่ควรเอำ จริงๆ แล้วไม่กลัวเป็นศัตรูกับผู้อำวุโสตระกูลมังกรหรือ?”ค ำพูดนี้ของลู่หยำงท ำให้หัวหน้ำผ่อนคลำยลงครึ่งหนึ่ง อีกฝ่ำยพูดถึง “ผู้อำวุโสตระกูลมังกร” ไม่ใช่ “ตระกูลมังกร” แสดงว่ำไม่เกี่ยวกับไข่มุกมังกรแน่นอน“อะไร ข้ำไม่เข้ำใจ” หัวหน้ำส่ำยหน้ำ หำกพูดถึงสิ่งที่เกี่ยวข้องกับผู้อำวุโสตระกูลมังกรบนตัวเขำ ก็มีเพียงหญ้ำที่ไม่รู้จักชื่อเท่ำนั้น
แต่พวกเขำจะเอำของไปให้ผู้บ ำเพ็ญขั้นทำรกแรกก ำเนิดสี่คนท ำไม ฆ่ำทั้งสี่คนทิ้งไม่ก็จบเรื่องแล้วหรือ“ไม่เข้ำใจ? ฆ่ำมังกร ฉกฉวยทรัพย์สิน เจ้ำบอกว่ำไม่เข้ำใจว่ำเป็นอะไร เจ้ำคิดว่ำข้ำหลอกง่ำยหรือ?”“หรือเจ้ำต้องกำรให้ข้ำเรียกผู้อำวุโสตระกูลมังกรที่อยู่เบื้องหลังข้ำมำหรือไม่?”สำยตำของหัวหน้ำเข้มขึ้น หำกดึงผู้อำวุโสตระกูลมังกรเข้ำมำเกี่ยว อำจเปิดเผยเรื่องไข่มุกมังกรได้ปล่อยพวกเจ้ำไว้ไม่ได้!โจรทั้งสี่จำกเกำะจวี้เซียนพร้อมใจกันลงมือ หวังจะจัดกำรลู่หยำงทั้งสี่ในทัน
