่ใหญ่ลังเลถามไป “พวกเรามาฝากโลงศพ ได้ไหม?”ซูอวี่กำลังจะปฏิเสธ แต่นึกถึงคำที่ผู้ดูแลหลิวบอกว่าต้องมีทัศนคติในการบริการ ต้องตอบสนองความต้องการของลูกค้าให้มากที่สุด จึงยิ้มอย่างเป็นธรรมชาติและหวาน “แน่นอนว่าได้ค่ะ”พี่ใหญ่คิดว่านี่คือคนที่เฒ่าหลิวจัดเตรียมไว้จริงๆ ไม่เช่นนั้นสมาคมจะตอบตกลงอย่างรวดเร็วขนาดนี้ได้อย่างไรให้เด็กสาวคนนี้ติดต่อกับพวกเขา คงกังวลว่าตระกูลมังกรจะตามมาถึงตัวเขา ระมัดระวังมาก“ขอถามว่าท่านทั้งสี่จะฝากกี่วันคะ?”
“ฝากสามวันก่อน แล้วค่อยดูสถานการณ์ว่าจะขยายเวลา” พี่ใหญ่คาดการณ์ว่าตระกูลมังกรคงค้นหาได้แค่สามสี่วัน ในช่วงนี้หากพวกเขายังหาไม่พบ ก็ต้องสงสัยว่าสมบัติล ้าค่าถูกนำออกไปแล้วตลาดกลางทะเลก็จะไม่อันตรายเกินไปแน่นอน ถ้าตระกูลมังกรระแวงมาก ก็แค่ฝากเพิ่มอีกสองสามวันไม่มีปัญหา เขารออยู่ได้“ได้ค่ะ ทั้งหมดสามร้อยลิ่นซือค่ะ” ซูอวี่ยิ้มอย่างสุภาพ เก็บสามร้อยลิ่นซือก่อน ถ้าเกินสามวัน เพิ่มวันละร้อย นี่เป็นกฎ“ยังต้องเก็บเงินด้วย?” พี่ใหญ่คิดว่านี่เฒ่าหลิวสั่งการอย่างไรเรื่องลับขนาดนี้ยังเก็บเงิน?จากนั้นพี่ใหญ่เข้าใจ นี่คือเฒ่าหลิวใช้ปากของเด็กสาวเตือนพวกเขาว่า เมื่อเรื่องจบลง ผลประโยชน์ที่ตกลงกันไว้ ต้องไม่ขาดแม้แต่น้อยพี่ใหญ่หยิบลิ่นซือสามร้อยส่งให้เด็กสาว “ส่วนของเจ้าจะไม่ขาด”“อ้อ จำไว้ ต้องจับเบาๆ อย่าส่งเสียงดัง เพราะนี่เป็นของที่ไม่อาจเปิดเผย” พี่ใหญ่เตือนซูอวี่ให้ระ
