“คนตระกูลเมิ่ง?” ผู้อาวุโสปีกดำแสดงสีหน้าประหลาด ไม่คิดว่าเมิ่งจิ่งโจวจะมีตัวตนเช่นนี้เขารู้ว่าตระกูลคุนเผิงกับตระกูลเมิ่งมีความสัมพันธ์ทางหนี้สิน แต่ด้วยตำแหน่งและฐานะของเขาในฐานะบรรพบุรุษตระกูลคุนเผิง เขาไม่มีทางไปกู้เงินหรือสวัสดีปีใหม่ที่ตระกูลเมิ่งด้วยตัวเอง เรื่องเหล่านี้ล้วนเป็นหัวหน้าเผ่าเสี่ยวและเหล่าผู้อาวุโสคนอื่นที่ออกหน้าตระกูลคุนเผิงมีตลาดในทะเลของตัวเอง ปีก่อนๆ การบริหารไม่ดีเงินทุนหมุนเวียนไม่คล่อง การไปยืมลิ่นซือจากเผ่าทะเลหรือผู้บำเพ็ญทะเลตงไห่ หากวันหลังต้องพบปะกันย่อมต้องอยู่ในฐานะด้อยกว่า จึงไปแคว้นต้าเซี่ยเพื่อกู้ลิ่นซือจากตระกูลเมิ่งผู้อาวุโสปีกดำไม่อาจยอมรับว่าเขาจับเจ้าหนี้มาเอง มันทำลายภาพลักษณ์: “พวกเขาเป็นฝ่ายตามหาข้าเอง”ลู่หยาง: “……”ท่านผู้อาวุโส ท่านอยู่ที่สูงขนาดนั้น พวกเราบินขึ้นไปได้อย่างไรกัน?ลู่หยางกระซิบถามเมิ่งจิ่งโจว: “ตระกูลคุนเผิงติดหนี้ตระกูลของเจ้าเท่าไร?”
เมิ่งจิ่งโจวส่ายหน้า: “ข้าจะไปรู้ได้อย่างไร ข้ายังไม่รู้เลยว่าตระกูลคุนเผิงยืมลิ่นซือด้วยซ ้า”ผู้อาวุโสปีกดำกระซิบถามหัวหน้าเผ่าเสี่ยว: “พวกเราติดหนี้ตระกูลเมิ่งเท่าไร?”“ยังเหลืออีกหนึ่งพันหกร้อยล้านลิ่นซือที่ยังไม่ได้ชำระ”“จ่ายไหวหรือ?”หัวหน้าเผ่าเสี่ยวขบกรามตัดสินใจบางอย่าง: “ช่วงนี้ลิ่นซือหมุนเวียนไม่คล่อง แต่ข้าได้ยินว่าที่แคว้นต้าเซี่ย ผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างไปเป็นองครักษ์ อัตราค่าจ้างต
