งให้เห็นว่าม้าแท้จริงในแคว้นต้าเซี่ยประสบความสำเร็จเพียงใด
……หลังงานเลี้ยงจบลง ม้าแท้จริงแอบมาหาทั้งห้าคน ส่งเสียงสื่อจิตอย่างลับๆ ให้ตามคำสั่งมาที่ห้องรับรองในวัง“ทำไมพวกเจ้าถึงมาที่นี่ได้?”ม้าแก่มีสีหน้าประหลาด คำถามนี้อัดอั้นมาตลอดทั้งงานเลี้ยงลู่หยางทำหน้าไร้เดียงสา “พวกเราเพิ่งมาทะเลตะวันออกเป็นครั้งแรก ไม่คุ้นเคยกับสถานที่ ก็เลยคิดจะหาสถานที่ที่มีผู้บำเพ็ญระดับสูงมากๆ เพื่อซื้อแผนที่สักแผ่น บังเอิญได้มาที่นี่พอดี”“เป็นความบังเอิญจริงๆ” ลู่หยางย ้าอีกครั้งว่าการพบกันวันนี้เป็นเรื่องไม่คาดฝันม้าแก่ “……”รู้แบบนี้แต่แรกไม่ควรรีบไปมาก ทิ้งแผนที่ไว้สักแผ่น วันนี้ก็คงไม่มีเรื่องอะไรแล้ว“รออยู่นี่ ข้าจะไปหาแผนที่มาให้พวกเจ้า”ม้าแก่หน้าบึ้ง มันไม่ได้กลับทะเลตะวันออกมาร่วมร้อยปีแล้ว ในมือก็ไม่มีแผนที่พร้อมใช้ไม่นาน ม้าแก่คาบแผ่นหยกห้าแผ่นกลับมา ในแผ่นหยกเป็นแผนที่ที่ละเอียดที่สุดที่มันหาได้ในเวลาอันสั้น
ลู่หยางทั้งห้าคนใช้จิตเปิดแผ่นหยก ในที่สุดก็ได้เห็นภาพรวมของทะเลตะวันออก แน่นอนว่าละเอียดกว่าแผนที่ที่ขายในร้านจิ่วเปาเก๋อราคาสิบลิ่นซือต่อแผ่นมาก ไม่ว่าจะเป็นสิบตระกูลใหญ่ของทะเลตะวันออก หรือเกาะของมนุษย์ หรือแม้แต่เผ่าทะเลที่ไม่มีชื่อเสียงล้วนมีครบถ้วนหลังส่งลู่หยางทั้งห้าคนไปแล้ว ม้าแก่อารมณ์ดีขึ้นมาก งานเลี้ยงครั้งนี้มีลู่หยางและคนอื่นๆ อยู่ด้วย มันเสียหน้าไม่กล้าปล่อยตัวเต็มที่“หรื
