อจะหาข้ออ้างจัดงานเลี้ยงอีกครั้งดี? จะหาข้ออ้างอะไรดี…”เผ่าทะเลชอบจัดงานเลี้ยง นี่เป็นประเพณีที่สืบทอดมาจากตระกูลมังกรในยุคโบราณ……“ครั้งหนึ่งในยุคโบราณ พวกเราก็มักจัดงานเลี้ยงบ่อยๆ” เซียนอมตะเอ่ยขึ้น หลังจากได้เห็นงานเลี้ยงของตระกูลหลงหม่า จึงเกิดความรู้สึกขึ้นมา “โดยเฉพาะโจวเทียนทั้งร้องเพลงทั้งเต้นรำสนุกสนานมาก”เมื่อเข้าสู่ทะเลตะวันออก พื้นที่จิตวิญญาณของลู่หยางก็ถูกเซียนอมตะเปลี่ยนโฉมจนแทบจำไม่ได้อีกครั้ง พื้นที่จิตวิญญาณเต็มไปด้วยน ้าทะเล เซียนอมตะเปลี่ยนตัวเองเป็นรูปร่างของเงือก ท่อนบนเป็นคน ท่อนล่างเป็นหางปลา ว่ายไปมาในน ้าทะเล ดูสบายใจ
บนผิวน ้ายังมีเตียงทะเลวางอยู่ เมื่อเซียนอมตะเล่นจนเหนื่อยก็สามารถนอนบนเตียงได้ สะดวกสบายมากลู่หยางรู้สึกว่าหากเขาส่ายหัวเพียงเล็กน้อย ก็จะได้ยินเสียงน ้าทะเล“รองหัวหน้า เจ้าต้องพยายามบำเพ็ญนะ พื้นที่จิตวิญญาณตอนนี้ยังไม่ใหญ่พอ” เซียนอมตะสั่งสอนอย่างจริงจัง บอกให้ลู่หยางอย่าเกิดความเกียจคร้านและความเฉื่อยชา“ขอรับ ขอรับ ขอรับ ข้าจะพยายามบำเพ็ญแน่นอน เพื่อเปิดพื้นที่ให้ท่านเซียนน้อยได้เล่นมากขึ้น”“น่าเสียดายที่ที่นี่อยู่ห่างจากเขตปีศาจเกินไป ไม่เช่นนั้นน่าจะเรียกโจวเทียนมาจัดงานเลี้ยงที่ทะเลตะวันออกสักงาน” งานเลี้ยงที่เซียนอมตะพูดถึงก็คืองานเลี้ยงในตำนานของเซียน ยิ่งใหญ่และงดงาม ขนาดที่ตระกูลหลงหม่าไม่อาจเทียบได้เลยลู่หยางคิดในใจว่า โจวเทียนอย่า
