กสายเลือดได้ในตำราโบราณ เลยมาขอความช่วยเหลือจากท่าน”“ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้ งั้นก็ง่าย กำแพงกำบังเป็นแบบไหน?”
“นี่ขอรับ” ลู่หยางนำกำแพงกำบังที่คัดลอกมาจากพื้นที่จิตวิญญาณออกมาท่านป้าป๋ารับไว้ ทำเสียงชื่นชม “สมกับเป็นกำแพงกำบังโบราณจริงๆ ช่างออกแบบอย่างวิจิตรพิสดาร”“รอสักครู่ ชั่วยามเดียวเสร็จ” สำหรับกำแพงกำบังที่ไม่คุ้นเคยท่านป้าป๋าต้องศึกษาอย่างละเอียดก่อนจึงจะวาดได้ ชั้น ลำดับการเขียน การใช้พลังวิเศษมากน้อยเพียงใด… ล้วนเป็นสิ่งที่ต้องวิจัยและทดลองหนึ่งชั่วยามผ่านไป ท่านป้าป๋าให้หม่านกู่เปิดท้อง ตบไปหนึ่งที ที่ท้องจึงปรากฏร่องรอยของตราปิดผนึกโบราณ“เรียบร้อย”“พูดถึงเรื่องนี้ ข้าเคยผนึกสายเลือดให้คนมาก่อน แต่ไม่ได้ประณีตเท่ากำแพงกำบังผนึกที่เจ้าลู่หยางนำมา”“ท่านเคยผนึกให้ใครหรือ?” ลู่หยางถามอย่างอยากรู้“เป็นเพื่อนที่ข้าคบหาสมัยยังหนุ่ม เป็นคนของวังมังกรแห่งทะเลตงไห่ ชื่อเอ้าเหริน”“ท่านมีเพื่อนที่วังมังกรด้วยหรือ?” ลู่หยางและคนอื่นๆ ต่างประหลาดใจ พวกเขาคิดว่าจะเหมือนกับเขตปีศาจ เก้าศิษย์แห่ง
สำนักเวิ่นเต๋ามีชื่อเสียงเสียหาย พวกเขาเตรียมใจไว้แล้วว่าจะเป็นศัตรูกับคนทั้งโลกท่านป้าป๋าจ้องลู่หยางและคนอื่นๆ ด้วยสายตาไม่พอใจ “พูดอะไรของพวกเจ้า ข้ามีเพื่อนที่วังมังกรแล้วเป็นไงเหรอ คนที่เป็นศัตรูกับคนทั้งโลกคือเหลาจิ่วต่างหาก”ลู่หยางตอบรับเบาๆ งั้นก็คล้ายกับสถานการณ์ในเขตปีศาจไม่ได้เตรียมใจไว้เ