งดงามที่สุด แม้แต่กาลเวลาก็ต้องหยุดนิ่งเพื่อการนี้“ก่อนหน้านี้ข้ายังแปลกใจอยู่เสมอ ตามบันทึกประวัติศาสตร์ ไม่มีเหตุการณ์สำคัญใดที่เรียกได้ว่าโลกาวินาศ สรรพชีวิตล่มสลาย แต่กลับเป็นว่าเมื่อบรรพบุรุษสำนักพบดอกไม้สิ้นกาลเวลา มันได้บานสะพรั่งแล้ว”“ข้าเคยคิดว่าเป็นเพราะตำนานผิดพลาด”“จนกระทั่งเมื่อครู่ ข้าได้ไปที่สวนยา ถามคำถามบางอย่างกับดอกไม้สิ้นกาลเวลา จึงยืนยันได้ในที่สุดว่า มันบานสะพรั่งพอดีในช่วงที่ราชวงศ์ซินฮั่วล่มสลาย”
“แน่นอน ตัวมันเองไม่รู้เรื่องนี้”“เจ้าเข้าใจหรือไม่ สิ่งที่ทำให้เกิดโลกาวินาศ สรรพชีวิตล่มสลายได้ มีเพียงเซียนเท่านั้น และต้องเป็นเซียนผู้ชั่วร้าย นี่ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะสามารถยุ่งเกี่ยวได้”ลู่หยางพยักหน้าเหมือนลูกไก่จิกข้าว ร่างกายเขาอ่อนแอเช่นนี้แน่นอนว่าเขาจะไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของราชวงศ์ซินฮั่ว“อีกเรื่องหนึ่งศิษย์พี่ใหญ่ ข้าจำได้ว่านานมาแล้วท่านเคยกล่าวว่า โลกนี้ไร้เซียน เรื่องนี้เป็นอย่างไรกัน?” ลู่หยางถามขึ้นอย่างกะทันหัน นี่เป็นเรื่องที่เขาเข้าร่วมสำนักเวิ่นเต๋าในปีแรกยังไม่ถึงขั้นสร้างฐาน ตอนฝึกฝนอยู่บนยอดเขาเทียน ศิษย์พี่ใหญ่เคยกล่าวถึงอย่างบังเอิญทั้งที่มีทั้งห้าเซียนยุคโบราณ ทั้งฮ่องเต้ฉีเต๋า ฮ่องเต้อวี๋ อาจารย์หลวง เซียนก็มิใช่น้อย แล้วจะกล่าวว่าโลกนี้ไร้เซียนได้อย่างไร“สิ่งที่ข้ากล่าวถึงคือเซียน มิใช่ผู้บำเพ็ญที่บรรลุผลของการบำเพ็ญ”“เกี่ยวกับประเด็นน
