็ญขั้นรวมร่างสั่นสะเทือนฟ้าดิน ไม่จำเป็นต้องดูใต้สนามรบโดยตรงเหมือนลู่หยาง
“พวกเจ้าคิดว่าใครจะชนะ?”“ร่างเซียนไร้มลทินของผู้อาวุโสที่หกสามารถต้านทานวิชาทั้งปวง ในอาณาจักรร่างเซียน ผู้อาวุโสที่หกไร้คู่ต่อสู้!”“ร่างเซียนไร้มลทินแม้จะแข็งแกร่ง แต่ยังไม่ถึงขั้นไร้ผู้ต่อกร”“ผู้อาวุโสใหญ่ล่ะมั้ง ได้ยินว่าผู้อาวุโสใหญ่ตอนหนุ่มๆ เป็นคนแข็งแกร่งมาก มาเริ่มบำเพ็ญตบะในวัยชรา ชอบขุดหลุมทั่วไปหมดสร้างหลุมฝังศพผิดกฎ”“ใช่ๆๆ ข้าเคยได้ยินผู้เฒ่าในบ้านพูดว่า ผู้อาวุโสใหญ่มีศัตรูในเมืองหลวงไม่น้อย ส่วนใหญ่เป็นขุนนางระดับสามขึ้นไป” ผู้พูดเป็นชายที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวง แม้จะไม่โด่งดังเท่าตระกูลเมิ่ง แต่ก็ถือเป็นตระกูลชั้นสูงในเมืองหลวง“หากเจ้าพูดเช่นนั้น เจ้าสำนักของเราก็ต้องเก่งกว่าผู้อาวุโสใหญ่สิ ในเมืองหลวงเต็มไปด้วยศัตรูของเจ้าสำนักเรา”“เจ้าประเมินเจ้าสำนักของเราต ่าเกินไป ไม่ใช่แค่ในเมืองหลวงที่มีศัตรูเต็มไปหมด แต่ทั่วทั้งโลกผู้บำเพ็ญ ไม่ว่าจะเป็นดินแดนกลางหรือเขตปีศาจดินแดนพุทธ หากเจ้าถามผู้บำเพ็ญที่มีอายุสองพันปีขึ้นไป มีใครบ้างที่ไม่เป็นศัตรูกับเจ้าสำนักของพวกเรา?”“ทำไมรู้สึกว่าน ้าเสียงของเจ้าภูมิใจจัง?”
“แน่นอนว่าต้องภูมิใจ ศัตรูเต็มไปหมดแต่เจ้าสำนักของเรายังกระโดดโลดเต้นได้ นี่เรียกว่าความสามารถ”ผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างเก้าคนต่อสู้กัน ต่างใช้วิชาของตน ราวกับฟ้าถล่มดินทลาย เสียงดังกว่าตอนที่ลู่หยา
