งฝึกวิชากระบี่มากพื้นดินแข็งของยอดเขาประตูสวรรค์เป็นเหมือนโคลนต่อหน้าผู้อาวุโส จัดการได้ตามใจ ต้นไม้ล้ม ราวกับพายุหมุนกวาดพื้น ถอนรากถอนโคน ไม่เหลือแม้แต่หญ้าสักใบผู้อาวุโสโจมตีเต๋าปู้อวี่และผู้อาวุโสใหญ่ซึ่งแข็งแกร่งที่สุดก่อนการรวมกันของกลไกและยันต์ การรวมกันของวิชาหลอมยาและวิชาหลอมอาวุธ… สองคนนี้ก็ไม่ใช่คนใจดี วิถีกระบี่และโลกฝันต่างแสดงพลัง เปลี่ยนแปลงไม่คาดเดาแต่ภายใต้การโจมตีร่วมกันของผู้อาวุโสทั้งเจ็ด ก็แสดงอาการอ่อนล้า จุดอ่อนค่อยๆ ปรากฏขณะที่ศิษย์ต่างเดาว่าใครจะเป็นผู้ชนะสุดท้าย หุ่นกลตัวหนึ่งพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า เหมือนการโยนเกี๊ยวลงหม้อ เหวี่ยงผู้อาวุโสทีละคนลงมาถึงตอนที่ถึงผู้อาวุโสที่หก ก็ลงมือเบาลงบ้างผู้อาวุโสและเจ้าสำนักผู้มีวิทยายุทธ์เหนือฟ้าล้วนไม่มีทางสู้ ถูกเอาชนะอย่างง่ายดาย ล้มลงบนพื้น สภาพยับเยิน
พวกเขาเงยหน้าขึ้น เห็นหุ่นกลที่แบกจอบจำนวนมากยืนอยู่ตรงหน้า ไม่พูดอะไรสักคำ แจกจอบให้ทุกคนคนละอันชี้ไปที่ยอดเขาประตูสวรรค์ที่เสียหายย่อยยับความหมายชัดเจน หากไม่จัดการความเสียหายให้เรียบร้อยวันนี้ไม่มีใครได้กลับลู่หยางเห็นภาพนี้ รู้สึกโล่งใจ โชคดีที่วิทยายุทธ์ของตนยังต ่า ไม่มีคุณสมบัติเข้าร่วมการต่อสู้ระดับนี้หุ่นกลส่งจอบอันสุดท้ายให้ลู่หยางลู่หยางนึกถึงภาพการใช้วิชากระบี่เดียวเป็นหมื่น รับจอบอย่างเงียบๆ เข้าร่วมกลุ่มปรับพื้นที่ของผู้อาวุโส……นอกสำนักเวิ่นเต๋า ท่านเจ้าเผ
