ารล่มสลายไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่มีสิ่งหนึ่งที่แน่นอน มีคนพยายามลบเลือนตัวตนของราชวงศ์ซินฮั่วอย่างจงใจ”“และคนผู้นั้นเป็นเซียน!”“เซียนผู้นั้นได้ลบเลือนร่องรอยตัวตนของราชวงศ์ซินฮั่ว ทั้งสิ่งก่อสร้าง ชาวบ้านธรรมดา ผู้บำเพ็ญ ตำรา แม้กระทั่งภาษา… ทุกอย่างล้วนถูกทำให้ไม่มีอยู่อีกต่อไป”“ราวกับว่าต้องการตัดขาดทุกสิ่งที่เกี่ยวข้องกับราชวงศ์ซินฮั่ว”
“ทุกคนที่รู้ถึงตัวตนของราชวงศ์ซินฮั่วล้วนมีความเป็นไปได้ที่จะถูกเซียนผู้นั้นลบเลือน ในช่วงปลายราชวงศ์ต้าอวี๋ ข้าได้รู้จักกับสหายผู้หนึ่ง เขาก็เป็นกึ่งเซียนเช่นกัน มีฉายาว่า ‘ปู้คนมู่อิ้น’ เขาก็รู้ถึงตัวตนของราชวงศ์ซินฮั่วเช่นกัน ตามแผนเดิม พวกเราสองคนจะสร้างพันธมิตรแคว้นต้าอวี๋ขึ้น เขาไม่ใช่ร่างเซียนอมตะ จึงเลือกที่จะจำศีล”“พวกเราตกลงกันไว้ว่า เมื่อยุคทองมาถึง ข้าจะปลุกเขา”“แต่สิ่งที่ข้าไม่คาดคิดคือ ยุคทองยังมาไม่ถึง เขากลับล่วงลับไปเสียแล้ว”“ทุกๆ ห้าพันปี ข้าจะไปตรวจสอบสถานการณ์ของปู้คนมู่อิ้น”“สามหมื่นปีก่อน ข้าไปยังถ ้าสวรรค์ของปู้คนมู่อิ้นตามปกติ แต่เมื่อข้าไปถึง ปู้คนมู่อิ้นถูกทะลวงอกตาย ตายอย่างไม่เป็นธรรม!”เสียงของเซียนหมื่นวิชาสั่นเครือ: “ที่เกิดเหตุไม่มีร่องรอยการต่อสู้ ถึงแม้เขาจะอยู่ในภาวะจำศีล แต่หากมีคนต้องการลอบโจมตีด้วยสัญชาตญาณเขาจะรับรู้ถึงภัยอันตรายและตื่นขึ้นมาต่อสู้ แม้จะสู้ไม่ได้ แต่ก็ไม่น่าจะถึงกับตายในหนึ่งการโจมตี”“คนที่สั
