งหารเขาไม่ใช่กึ่งเซียน แต่เป็นเซียน!”เมื่อพูดถึงตรงนี้ เซียนหมื่นวิชาแสดงสีหน้าหวาดกลัว การล่วงลับของปู้คนมู่อิ้นได้ทิ้งเงาทะมึนในใจเขาอย่างใหญ่หลวง
“นี่คือเหตุผลที่ข้าต้องยืนยันซ ้าๆ ว่าที่นี่ปลอดภัย และไม่มีใครแอบฟัง”“หากเซียนผู้นั้นรู้เรื่องที่นี่ ข้าคงยากจะรอดชีวิต”“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้” อวี้จือครุ่นคิด ไม่คาดคิดว่าตัวตนของราชวงศ์ซินฮั่วจะมีเบื้องลึกเบื้องหลังเช่นนี้เป็นไปได้ว่าเซียนผู้พยายามปกปิดตัวตนของราชวงศ์ซินฮั่ว คือสาเหตุที่ทำให้การสืบทอดยุคโบราณขาดตอนตอนแรกอวี้จือสืบหาไม่พบร่องรอยของราชวงศ์ซินฮั่ว เลยคิดว่าสาเหตุการหายสาบสูญของราชวงศ์ซินฮั่วอาจเหมือนกับเซียนอมตะคือถูกผู้อยู่เบื้องหลังใช้วิธีพิเศษลบเลือนไปดูเหมือนว่าสาเหตุการล่มสลายของราชวงศ์ซินฮั่วยังไม่แน่ชัดแต่การหายสาบสูญอย่างสิ้นเชิงเช่นนี้มีตัวการเป็นคนอื่น“ราชวงศ์ซินฮั่วมีความสัมพันธ์อะไรกับเซียนทั้งสี่ยุคโบราณ?”อวี้จือถามต่อนางจำได้ว่าในดินแดนลับอมตะ มีซากโบราณสถานของราชวงศ์ซินฮั่ว ในโบราณสถานมีรูปปั้นเซียนอมตะชายที่ไม่สามารถแยกชายหญิงได้เซียนหมื่นวิชาระมัดระวังคำพูดอย่างมาก: “ข้าเคยเห็นภาพจิตรกรรมในวิหารที่พังทลายแห่งหนึ่ง ภาพจิตรกรรมถูกทำลายอย่าง
หนัก ข้าเพียงแยกแยะได้คร่าวๆ ว่าเป็นภาพจิตรกรรมในช่วงต้นของราชวงศ์ซินฮั่ว บนภาพจิตรกรรมแกะสลักร่างสูงสง่าสี่ร่าง ข้าคาดการณ์ เพียงแค่คาดการณ์ว่า ราชวงศ์ซินฮั่วเป็นสิ่งท
