วนกระบี่สยบเซียน!”กระบี่ยาวเก้าเล่มลอยสูงเหนือศีรษะ ปลายกระบี่ชี้ลงด้านล่าง ทำให้ผู้คนรู้สึกกดดันอย่างมากโดยเฉพาะสระล้างกระบี่นั้น กดดันมากที่สุดตึง! ลู่หยางคุกเข่าลงกับพื้น ไม่สามารถลุกขึ้นได้“กระบวนกระบี่ห่วยแตกนี่ไม่แยกแยะมิตรศัตรูเลยหรือไง แม้แต่เจ้านายก็ยังได้รับผลกระทบ!” ลู่หยางโกรธมากเซียนอมตะเบ้ปาก “เจ้าลืมหรือไงว่ากระบวนกระบี่นี้แต่เดิมมีไว้ทำอะไร?”นี่เป็นกระบวนกระบี่ที่เซียนฉี่หลินใช้กับตัวเอง ตั้งแต่กำเนิดมา ก็เพื่อจัดการกับเจ้าของกระบวนกระบี่นั่นเอง……หน้าถ ้าพักของเมิ่งจิ่งโจว
ประตูหินเปิดออกด้วยเสียงดังกึกก้อง เมิ่งจิ่งโจวเก็บแผนภาพหยินหยางไท้จี๋ เดินออกจากถ ้าพัก ได้รับแสงอาทิตย์ ยืดเส้นยืดสายอย่างสบายอารมณ์“สบายจังเลย ในที่สุดก็ถึงขั้นทารกแรกกำเนิดระดับกลางแล้ว”“หืม? ม้าแก่ เจ้ากำลังทำอะไรอยู่?”เมิ่งจิ่งโจวเห็นม้าแก่ยืนเฝ้าอยู่หน้าถ ้าพัก นั่งอยู่บนพื้น ขาหลังสองข้างพันกันเป็นเกลียว ขาหน้าสองข้างวางบนหัวเข่า รูจมูกพ่นไอขาวเข้าออก“นี่กำลังบำเพ็ญอยู่หรือ?” เมิ่งจิ่งโจวเพิ่งเคยเห็นม้าแก่บำเพ็ญเป็นครั้งแรก จึงไม่ค่อยแน่ใจม้าแก่มองเมิ่งจิ่งโจวด้วยหางตา แต่ก่อนมันคิดว่าขั้นรวมร่างก็ดีพอแล้ว เพราะหากไม่มีผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติออกมา มันก็จะเป็นผู้ไร้เทียมทานตอนนี้มันรู้แล้วว่าผิด นับตั้งแต่มันลากเมิ่งจิ่งโจวออกจากตระกูลเมิ่ง ผ่านไปแล้วสามปี ในช่วงเวลานี้ ศัตรูที่พบล้วนเกินค
