วามสามารถของมันไม่ก็มากเกินไป ไม่ก็มีวิทยายุทธ์สูงเกินไปสรุปคือไม่มีสักคนที่มันจัดการได้
มีเพียงไม่นานมานี้ที่พบกับรูปปั้นเคลือบดินนั่น ทำให้มันรู้สึกอุ่นใจเล็กน้อย ทำให้มันรู้ว่ามันยังคงเป็นผู้มีพลังขั้นรวมร่างที่แผ่อำนาจทั่วหล้าถ้าไม่ขยันบำเพ็ญตอนนี้ อนาคตใครจะเป็นผู้คุ้มครองใครก็ไม่รู้……“เป็นถนนคนเดินที่คึกคักจริงๆ” เซียนบรรพกาลและเซียนห่านไห่มาถึงถนนร้านค้า เนื่องจากคนแปลกหน้าสองคนปรากฏตัวในสำนักเวิ่นเต๋า ดูขัดแย้งกับสภาพแวดล้อมเกินไป เซียนห่านไห่จึงใช้พลังวิเศษ ซ่อนการปรากฏตัวของทั้งสองเซียนห่านไห่คิดในใจว่าในที่สุดก็หาสถานที่ที่ท่านบรรพบุรุษไม่เคยไปได้แล้วเขาเพิ่งไปยอดเขาคุมขัง ยืนยันว่าเจ้าแห่งฝันร้ายและกึ่งเซียนแห่งความว่างเปล่าถูกจับตัวไว้จริง และได้ฟังอาจารย์ผู้เฒ่าถัง เซิงอี้บ่นพร ่าเพรื่อเป็นเวลานาน บอกว่ายอดเขาคุมขังขังกึ่งเซียนและผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติมากเกินไป เขาเป็นเพียงผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติคนเดียว เกือบรับมือไม่ไหวแล้วจากนั้นทั้งสองก็ผ่านหลายจุด ในที่สุดก็มาถึงถนนร้านค้าทั้งสองเดินผ่านถนนที่คึกคัก ราวกับคนผ่านไปมาธรรมดา ไม่ว่าจะเป็นศิษย์สำนักเวิ่นเต๋าหรือผู้มีพลังที่ซ่อนตัวในถนนร้านค้า ล้วนไม่สังเกตเห็นตัวตนของทั้งสอง
“เนื้อแพะย่างๆๆ เนื้อแพะย่างสดใหม่แท้ๆ!”เซียนบรรพกาลได้กลิ่นน ้ามันเนื้อแพะที่หยดลงบนเปลวไฟ ส่งกลิ่นหอมฉุย ก็ดมจมูกฟุดฟิด“หอมจริงๆ”หากเขายังเป็นผ
