งร่างเป็นท่านเต๋าปู้อวี่ก็ถูกเอาชนะ สายฟ้าพิบัติสลายไป วิทยายุทธ์ของศิษย์พี่สามเข้าสู่ขั้นรวมร่างอย่างมั่นคงกลายเป็นศิษย์คนที่ห้าที่มีพลังระดับรวมร่างทุกคนที่เห็นต่างแสดงความยินดีไต้ปู้ฟานก้าวออกมาหนึ่งก้าว คำนับ นำการแสดงความยินดี“ขอแสดงความยินดีกับศิษย์น้องกั่นเถียน ต่อไปจะได้เรียกท่านว่าเซียนกั่นเถียนแล้ว!”“ศิษย์พี่กั่นเถียนเก่งจริงๆ”
“ศิษย์พี่กั่นช่างเก่งกาจ!”“ศิษย์พี่ ดวงตาท่านเปล่งแสงได้ด้วย!”ศิษย์พี่สามกล่าวขอบคุณทุกคน ไม่หยิ่งไม่ยโส ปิดตาด้วยผ้าดำอีกครั้งศิษย์พี่ใหญ่ยืนขวางหน้าศิษย์พี่สาม พูดว่า “พอได้แล้ว ศิษย์พี่สามเพิ่งข้ามขั้น ยังต้องนิ่งสงบจิตใจเพื่อให้ฐานมั่นคงอีก”เสียงของศิษย์พี่ใหญ่ไม่ดัง แต่ใครไหนกล้าไม่ฟัง ทุกคนอวยพรเสร็จก็เดินจากไปอย่างว่าง่ายผู้อาวุโสทั้งหลายเห็นศิษย์พี่สามข้ามขั้นสำเร็จ ไม่มีอะไรผิดปกติก็พากันจากไปเช่นกันสายฟ้าพิบัติสิ้นสุด วิญญาณแม่น ้าปิดช่องว่างในกำแพงกำบัง“เสียดายพิณนี้เหลือเกิน” ศิษย์พี่สามลูบพิณเก่าที่ไหม้ดำ รู้สึกเสียดาย ตอนที่นางใช้พิณรับมือวิกฤตมารในใจ ถูกฟ้าผ่าหลายครั้งสายพิณขาดสิ้น“ไม่เป็นไร เจ้าก็ถึงขั้นรวมร่างแล้ว ข้าจะหาวัสดุที่เหมาะสมมาสร้างใหม่ ถือเป็นของขวัญแสดงความยินดี” ศิษย์พี่ใหญ่พูดเรียบๆกึ่งเซียนทั้งสองบอกที่เก็บสมบัติของพวกเขา สมบัติของกึ่งเซียนมีมากมายเหลือเกิน ในนั้นจะต้องมีวัสดุที่เหมาะจะสร้างพิณ
จริงๆ แล้ววัสดุที่ดีท
