การจงใจสร้างความยิ่งใหญ่ในพิธีสถาปนาราชวงศ์เป็นวิธีการที่พบเห็นได้ทั่วไป ไม่ว่าจะเป็นแคว้นต้าเฉียน แคว้นต้าอวี๋ หรือแม้แต่แคว้นต้าเซี่ย ล้วนสร้างความอลังการในพิธีสถาปนาราชวงศ์ไม่น้อยหากจะสืบย้อนต้นกำเนิด ก็สามารถย้อนไปถึงตอนที่เซียนจิ้วชงเป็นเซียนดังนั้นทั้งอวี้จือและเจียงผิงอันจึงไม่ได้ให้ความสำคัญกับพิธีสถาปนาราชวงศ์มากนักไม่คิดว่าอู๋เยาจะใช้โอกาสในพิธีสถาปนาราชวงศ์ข้ามพิบัติเป็นเซียนแต่เดิมกึ่งเซียนแห่งความฝันมั่นใจในความเป็นกึ่งเซียนของตนคิดว่าแม้จะพลาดท่าพ่ายแพ้ให้อู๋เยาและอาจารย์หลวงครั้งหนึ่ง แล้วอย่างไร ตนยังคงมีโอกาสกลับมาสู่ความรุ่งโรจน์ได้อีกแต่เขาไม่คิดว่าอู๋เยาอาจเป็นเซียนแล้วเพียงแค่ความเป็นไปได้ที่จะเป็นเซียนก็ทำให้เขาถอยแล้ว แม้แต่การไปลองดูก็ไม่กล้าหากไปลองดู ก็เท่ากับเปิดโอกาสให้อู๋เยาได้จับตัวเขา เสียมากกว่าได้
ยังดีกว่าแอบหลับใหลไป รวบรวมความฝันจากยุคสมัยต่างๆสุดท้ายก็จะเป็นเซียนได้ด้วยตนเองน่าเสียดายที่เขาล้มเหลวกลางคัน ตกเป็นเชลย แม้แต่ร่างกายก็ไม่อาจรักษาไว้ได้“อู๋เยาเป็นเซียน?”ศิษย์พี่ใหญ่สงสัยเล็กน้อย หากเป็นเช่นนั้นจริง ก็จะนำไปสู่คำถามอีกข้อ:กึ่งเซียนจำศีลจนถึงปัจจุบัน เพราะอายุขัยไม่พอ แต่เซียนมีอายุขัยไม่สิ้นสุด ไม่จำเป็นต้องจำศีลหากอู๋เยาเป็นเซียน ทำไมจึงยอมมองดูแคว้นต้าอวี๋ล่มสลาย ถูกแคว้นต้าเซี่ยแทนที่?ต้องรู้ว่าในช่วงปลายแคว้นต้าอวี๋ ผู้แข็งแกร่งที่