และเอาชนะกึ่งเซียนยุคโบราณทั้งสองยังคงอยู่ตามท้องถนน โรงน ้าชา โรงเหล้า ผู้ที่มีวิทยายุทธ์แม้เพียงเล็กน้อย ต่างก็พูดคุยเรื่องนี้โรงเหล้าซิ่นซินเป็นโรงเหล้าที่ใหญ่ที่สุดในเมืองใกล้เคียง มีพ่อครัววิเศษขั้นทารกแรกกำเนิดคอยควบคุม อาหารจานเด็ด “บทเพลงสายลม” มีรสชาติเป็นเลิศ กลิ่นหอมฟุ้งไปสิบลี้ปกติเมื่ออาหารมาถึงโต๊ะ แขกจะรีบตะเกียบกินอย่างใจร้อนแต่วันนี้ แม้อาหารจะมาถึงโต๊ะแล้ว ผู้บำเพ็ญที่โต๊ะก็ยังคงสนทนาเรื่องเมืองชุนเจียงอย่างดุเดือด
“ได้ยินเรื่องเมืองชุนเจียงหรือยัง เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!”“ใครจะไม่รู้จักเมืองชุนเจียง กึ่งเซียนสองคนต่อสู้กัน มีคนหาข้อมูลในตำราโบราณ ยืนยันแล้วว่าสองคนนั้นคือกึ่งเซียนแห่งความฝันและกึ่งเซียนแห่งความว่างเปล่า!”ผู้บำเพ็ญที่ยังไม่รู้เรื่องได้ยินชื่อทั้งสองแล้วอุทานด้วยความตกใจแทบหายใจไม่ออก “พระเจ้า กึ่งเซียนแห่งความฝัน คือคนที่ทำให้แคว้นต้าเฉียนล่มสลายใช่ไหม?”“กึ่งเซียนแห่งความว่างเปล่าคือคนที่แย่งชิงยุคทองกับบรรพบุรุษของพวกเราใช่ไหม?”“ใช่ สองคนนั้นแหละ พวกเขาย้ายเมืองชุนเจียงไปยังมิติอื่น แล้วไม่รู้ทำไมถึงต่อสู้กัน แม้แต่ป้าเยี่ยนผู้อาวุโสขั้นข้ามพิบัติแห่งสำนักบังลมก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้!”“แล้วสุดท้ายใครชนะ?”ผู้เล่าเรื่องยิ้มและส่ายหน้า ไม่เล่าต่อ “ยืมวัตถุวิเศษของเจ้าเล่นสองวัน”ผู้ฟังใจร้อน ไม่อยากให้ยืมวัตถุวิเศษ แต่ก็อยากฟังตอนจบ เขาลังเลแล้วกัดฟันพูด “
