วรรค์ในการบำเพ็ญมากนัก อย่างฮ่องเต้ กึ่งเซียนแห่งความว่างเปล่าก็ไม่สนใจมารยาทเช่นนั้นแล้ว
“ดูเหมือนเจียงผิงอันจะทำเรื่องชั่วช้ามากมาย ทำให้ลูกหลานมีอายุขัยเหลือไม่มากเช่นกัน!”เขามองออกทันทีถึงความอ่อนแอของฮ่องเต้ นั่นคือความบกพร่องในอายุขัย อดสมใจไม่ได้ฮ่องเต้สีหน้าเครียด นี่เป็นความเจ็บปวดที่สุดของเขาอวี้จือนึกได้ทันทีว่าเซียนอมตะเคยพูดถึงรากฐานฟ้าดินอย่างหนึ่ง มีลักษณะเป็นต้นท้อ ไม่อยู่ในประเภทวัตถุดินสวรรค์ ลูกท้อพันปีที่ออกมาจากต้นท้อมีฤทธิ์ยืดอายุขัย แต่ไม่รู้ว่าตอนนี้อยู่ที่ไหนและในดินแดนลับที่นางอาศัยอยู่มาตั้งแต่เล็ก นอกจากแม่น ้าแม่ลูกแล้ว ยังมีต้นท้ออีกนับไม่ถ้วนบางทีในดินแดนลับอาจมีรากฐานฟ้าดินอยู่หนึ่งต้น?หากเป็นเช่นนั้น ฮ่องเต้ก็มีทางรอดเรื่องนี้ยังไม่แน่นอน ไม่ควรบอกฮ่องเต้ เพื่อหลีกเลี่ยงความผิดหวังกึ่งเซียนแห่งความว่างเปล่ารู้สึกดีขึ้นอย่างประหลาด แต่เดิมเขาคิดว่าอวี้จือพาเขามาเพื่อหยามเกียรติ แต่ตอนนี้ดูเหมือนนางพาเขามาหาความสนุกให้ตัวเองเดี๋ยวก่อน ในเมื่ออวี้จือรู้จักกับฮ่องเต้รุ่นนี้ แสดงว่าแคว้นต้าเซี่ยคบคิดกับลัทธิสวรรค์ยุคโบราณใช่หรือไม่?
รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง“ข้าจะพาเขาเข้าไปพบคนข้างในก่อน” อวี้จือพูดเรียบๆ ฮ่องเต้ได้ยินแล้วจึงเปิดประตูให้อวี้จือด้วยตนเองกึ่งเซียนแห่งความว่างเปล่าไม่เข้าใจ นางจะพาเขาไปพบใครอีก?อวี้จือไม่ได้ให้คำอธิบายกับกึ่งเซียนแห่งค
