ในชั่วขณะนี้ ลู่หยางอยากจะมีวิชาลบความทรงจำเหลือเกิน ลืมทุกสิ่งที่ได้เห็นแม้ว่าเขาจะรู้เรื่องอื้อฉาวมากมายของเซียนทั้งสี่ยุคโบราณแล้วแต่นั่นเป็นเพียงการรับรู้ผ่านคำบอกเล่า ยังมีช่องทางให้แก้ตัวได้แต่ตอนนี้ไม่ได้แล้ว ตอนนี้มีหลักฐานชัดเจน เกรงว่าเซียนทั้งสี่ยุคโบราณคงอยากทำลายทั้งตัวเขาและ «วาทะเซียน» พร้อมกัน“ข้าลืมไปเลยว่าเคยวาง «วาทะเซียน» ไว้ที่นี่”เซียนอมตะกล้าหาญไร้กังวล หยิบหนังสือกลับมาจากชั้นหนังสือดูมีความคิดถึงอยู่บ้าง“นี่เป็นของดีนะ สมัยก่อนตอนที่เซียนอิงเทียนกับพวกเขาสอนสั่งลูกศิษย์ ข้าก็นั่งฟังอยู่ข้างๆ จดบันทึกเนื้อหาทั้งหมดไว้”ศิษย์พี่ใหญ่เข้ามาในห้องหนังสือของเซียนอมตะ เห็นหนังสือโบราณมากมาย หนังสือยุคโบราณช่างมีค่า เพียงหยิบออกมาสักเล่มนำไปประมูล ก็ต้องมีการแย่งชิงกันอย่างดุเดือด“ที่นี่เป็นห้องอ่านหนังสือหรือ?”“ใช่ ที่นี่เป็นที่ที่ข้าอ่านหนังสือเรียนรู้”
ลู่หยางมองหนังสือส่วนใหญ่ที่ยังใหม่อยู่ รู้สึกว่าเซียนอมตะคงรักหนังสือมาก ถึงขั้นไม่อยากอ่านเลยด้วยซ ้าศิษย์พี่ใหญ่ก็เห็นถึงความจริงข้อนี้ แต่ไม่ได้พูดอะไรมากห้องหนังสือมีหนังสือครบทุกประเภท จากขนบธรรมเนียมยุคโบราณไปจนถึงคัมภีร์ลับการบำเพ็ญ มีทุกอย่างที่ควรมี แม้แต่ความรู้สึกในการบำเพ็ญของกึ่งเซียนก็มีไม่น้อย มีทั้งความรู้สึกในการบำเพ็ญของโจวเทียน เจียงเหลี่ยนอี๋ และคนอื่นๆความรู้สึกในการบำเพ็ญของกึ่งเซียนล้วนเป็นส
