ต์อยู่ในมหาเวียนสถานในความฝันพระพุทธรูปในวิหารได้แสดงอิทธิฤทธิ์ ปราบปีศาจตัวเมียนั้น”“ข้าคังวลว่าจะเกิดเหตุการณ์คล้ายกันนี้อีก จึงศึกษาวิชาเข้าฝัน”“หากคืนนี้โยมคังยังใช้วิชาเข้าฝันอีก ข้าก็จะพาศิษย์พี่ทั้งสองเข้าไปในฝันด้วยกัน”“ดี”“ขอรบกวนโยมฉงหมิงนำผ้าห่มสามผืนมา เพื่อให้พวกข้าและศิษย์พี่ได้นอนหลับ”ฉงหมิงเรียกคนรับใช้มาทันที ทำความสะอาดพื้นห้องนอนให้เรียบร้อย แล้วนำผ้าห่มชั้นดีสามผืนมาจากห้องอื่น“พูดแล้วน่าละอายใจ ตามตำนาน ผู้ก่อตั้งพุทธศาสนาสามารถหลับได้ไม่ว่าจะอยู่ที่ใดหรือเวลาใด ถือเป็นสภาวะ ‘ข้ากับฟ้าดินเกิดพร้อมกัน’ อันแท้จริง ข้ายังไม่ถึงระดับนั้น อยากจะนอนก็ต้องอยู่บนเตียงเท่านั้น”
ลู่หยางแอบมองเซียนอมตะที่กำลังหลับใหลบนแท่นบัวด้วยท่าทางไม่เรียบร้อยตอนอยู่ในเขตปีศาจ เซียนน้อยยังมักจะนอนบนต้นไม้บ่อยๆจริงๆ แล้วนางสามารถหลับได้ทุกที่ทุกเวลาการเข้าฝันต้องเป็นตอนกลางคืน ไม่เช่นนั้นหากพวกเขาสามคนเข้าฝันไปแต่คังเหวยไม่ได้เข้าฝัน ก็จะเสียเวลาเปล่าการรอคอยช่างน่าเบื่อ ทั้งสามคนจึงสนทนากับฉงชิงเอ๋อร์ฉงชิงเอ๋อร์เห็นซื่อฉันมีบุคลิกองอาจสง่างาม แม้จะเป็นพระแต่รูปโฉมงดงาม สมกับเป็นหนุ่มรูปงาม ดูดีกว่าพี่คังมากนักซื่อฉันสังเกตเห็นจุดนี้ จึงตักเตือน “โยมหญิง ข้าเป็นบรรพชิตหากเจ้ามีความคิดแปลกๆ กับข้า ขอให้ตัดขาด เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดปมในใจ”เมิ่งจิ่งโจวมองซื่อฉันไม่ถูกชะตาอยู่แล้ว ตอนนี้อย
