่เรื่อย“คุณหนู เจ้าเกิดเรื่องอะไรถึงถูกไล่ฆ่าหรือ”
ลู่หยางเพิ่งจะห้ามปราม ก็ได้ยินหญิงสาวแนะนำตัวว่า:“ข้าชื่อฝูหลิง มาจากเมืองเสวียนที่อยู่ถัดไป ตระกูลของข้าทำธุรกิจผ้า ข้ามาที่นี่เพื่อขยายกิจการของตระกูล”“ข้าแสดงพรสวรรค์ในการค้ามาตั้งแต่เด็ก บิดาหลายครั้งเคยคิดจะมอบกิจการทั้งหมดให้ข้าดูแล แต่ถูกแม่เลี้ยงของข้าขัดขวาง”“แม่เลี้ยงเชื่อว่ากิจการของตระกูลควรสืบทอดโดยบุตรชายของนาง จึงสร้างความยากลำบากให้ข้าเรื่อยมา โชคดีที่ข้าผ่านอุปสรรคเหล่านั้นมาได้ทั้งหมด”“มือสังหารคราวนี้น่าจะเป็นฝีมือของแม่เลี้ยงข้า โชคดีที่คุณชายช่วยไว้ ฝูหลิงจึงรอดพ้นจากภัยครั้งนี้”ลู่หยางส่ายหน้าเบาๆ “มือสังหารคนนี้น่าจะไม่ใช่แม่เลี้ยงเจ้าส่งมา”ฝูหลิงประหลาดใจยิ่ง ดวงตาฉายแววสงสัย“คุณชายมีเหตุผลเช่นไร”“เมื่อเจ้ามาที่นี่เพื่อขยายกิจการของตระกูล แม่เลี้ยงเจ้าก็ควรรอให้เส้นทางการค้าในเมืองนี้เปิดก่อนจึงค่อยกำจัดเจ้า การฆ่าเจ้าเร็วเช่นนี้เท่ากับทิ้งกิจการที่นี่ไป”ฝูหลิงครุ่นคิดอย่างจริงจัง มีความเป็นไปได้แบบนั้นจริงๆ“หรือว่าเป็นเพราะข้าไปตลาดมืด”
“ว่าอย่างไรนะ”“คุณชายคงไม่ทราบ ไม่ไกลจากที่นี่มีตลาดมืดแห่งหนึ่ง ข้าไปตลาดมืดคืนนี้ เห็นเห็ดหลินจือยี่สิบปีรูปร่างดี จึงซื้อมา อาจเป็นไปได้หรือไม่ที่ข้าได้ของถูก สิ่งที่ซื้อไม่ใช่เห็ดหลินจือ แต่เป็นอย่างอื่น”“เจ้าเอาออกมาให้ข้าดูหน่อยได้หรือไม่”ด้วยบุญคุณที่ช่วยชีวิต ฝูหลิง
