มเพรียง
ไม่รอช้า เหมียวฉางอันและชางหยวนรีบแยกย้ายกลับไปทำสมาธิด้วยความตื่นเต้น
แม้โอสถทิพย์ที่เย่หนานมอบให้พวกเขาจะมีอานุภาพด้อยกว่าของจูหลานอยู่บ้าง แต่สำหรับพวกเขาแล้ว นี่คือวาสนาที่หาที่เปรียบมิได้
มีเพียงชางเนี่ยนที่ยืนต้มน้ำชาอยู่เงียบ ๆ ด้วยความอิจฉาตาร้อน เขาเองก็อยากได้บ้าง แต่ด้วยฐานะผู้น้อยจึงไม่กล้าเอ่ยปาก
ค่ำคืนผ่านพ้นไปอย่างเงียบสงบ เย่หนานนั่งทอดอารมณ์อยู่เช่นนั้นจนกระทั่งรุ่งสาง
ในเวลาเดียวกัน ณ ห้องโถงใหญ่ตระกูลเฟิง
เหล่าผู้อาวุโสและระดับสูงของตระกูลเฟิงนั่งประจำที่อย่างพร้อมเพรียง บนบัลลังก์ประธานมีชายชุดครามนั่งสง่าน่าเกรงขาม
เบื้องล่างมีดรุณีน้อยในชุดกระโปรงสีน้ำเงินยืนสงบนิ่ง แม้จะดูอ่อนวัยเพียงสิบเจ็ดสิบแปดปี แต่ระดับพลังบำเพ็ญกลับสูงถึงขั้นปฐพีเร้นลับ
อืม… ไม่เลว ไม่คิดว่าเจ้าจะทำงานได้รวดเร็วเพียงนี้ชายชุดครามเอ่ยชมเฟิงซุนด้วยความพึงพอใจ
งานที่นายท่านมอบหมาย ข้าน้อยมิกล้าชักช้าแม้แต่วินาทีเดียวขอรับเฟิงซุนถอนหายใจโล่งอกที่เจ้านายพอใจ
เจ้าชื่ออะไร สามารถเอาชนะเหล่าอัจฉริยะมากมายจนได้เป็นที่หนึ่ง และยังมีระดับพลังบำเพ็ญสูงส่งตั้งแต่อายุยังน้อย ช่างยอดเยี่ยมยิ่งนักชายชุดครามเบนสายตามาพิจาร
