โจวหยุนอู๋ม่านตาหดเล็ก ปีกพองฟู รอยยิ้มค้างอยู่บนใบหน้าในฐานะคู่ต่อสู้ของลู่หยาง เขารู้ดีว่าลู่หยางแข็งแกร่งเพียงใดหากปล่อยให้ลู่หยางทะลุสู่ขั้นทารกแรกกำเนิด แม้เขาจะเผาผลาญโลหิตก็ไม่อาจเอาชนะอีกฝ่าย!ลู่หยางค่อยๆ เดินเข้าใกล้โจวหยุนอู๋ เสียงดังตึกๆ ทุกย่างก้าวมีการหยุดเล็กน้อย เสียงฝีเท้าไม่เหมือนเหยียบลงบนลานฟ้า แต่เหยียบบนเรือนร่างของโจวหยุนอู๋เขาท่าทีสบายใจ ราวกับกำลังเดินเล่นในสวน ไม่ได้สนใจโจวหยุนอู๋เลยแม้แต่น้อยแต่เดิมเขาอยู่ในขั้นแก่นทองระดับเก้า หากต้องการทะลุขั้น ก็สามารถทำได้ทุกเมื่อ เพียงแต่ตามแผนเดิม เขาจะชมงานเปิดประเทศปีศาจเสร็จก่อน แล้วค่อยกลับไปที่สำนักเวิ่นเต๋าเพื่อทะลุขั้นอย่างช้าๆ อย่างไรก็ตาม นี่เป็นการทะลุขั้นใหญ่ ควรมีพิธีการบ้างน่าเสียดายที่แผนเปลี่ยนไปโจวหยุนอู๋เห็นสถานการณ์ไม่ดี ส่งเสียงทุ้มต ่า โจมตีก่อน ชิงความได้เปรียบ!สำคัญต้องไม่ให้เขาทะลุขั้นสำเร็จ!
สี่ปีกสั่นสะเทือน หกกีบเหยียบฟ้า อากาศสั่นไหว โจวหยุนอู๋สุดกำลัง พุ่งทะยานลงมาประดุจเขื่อนแตก โคลนถล่ม!ตูม——ลู่หยางไม่ทันตั้งตัว ถูกโจวหยุนอู๋พุ่งชนกระเด็น กระแทกเข้ากับราวกั้นลานฟ้า“ฮึๆ ที่แท้ก็คันศรไร้กำลัง”โจวหยุนอู๋หัวเราะลั่น ผ่อนคลายลงทันทีใช่แล้ว ฝ่ามือใหญ่เมื่อครู่ได้ใช้พลังวิเศษทั้งหมด อีกฝ่ายจะมีพลังที่ไหนมาทะลุขั้น เป็นเพราะตนเองตื่นตระหนกเกินไปอั้กลู่หยางถ่มเลือดออกมา หยดเลือดตกลงบนพื้นลานฟ้าหย
